#ازدواج
آفریدگار انسان، خدا است و تنها اواست که به زوایای درونی ما آگاه است و مصالح ما را می‌طلبد و فرمان می‌دهد که چگونه زندگی نماییم.
خدا خود را 97 بار «حکیم» و 161 بار «علیم» نامیده، تا پیروان ادیان آسمانی بدانند که یگانه ‌راه سعادت و خوشبختی، پیروی از دین و سنّت انبیا و اولیا است.
قرآن دستور میدهد که در کارهای نیک، پیشگام باشید و در اموری که موجب رستگاری و ترک گناه است، بر یکدیگر پیشی گیرید. بی‌تردید، «ازدواج» از شاخص‌ترین کارهای نیک است. به همین جهت، رسول خدا  می‌فرماید: ارزش و قداست هیچ چیز در پیشگاه خدا، به اندازۀ ازدواج نیست.
بنابراین، وظیفه داریم در امر ازدواج پیشگام و در تسریع و ترویج آن کوشا باشیم.

 یکی از تأثیرات ابراز علاقه به همسر، تصرف دل او است. ابراز محبت مرد به همسر، باعث می شود زن به زندگی خود امیدوارتر شود و با انگیزه ای قوی، کانون خانواده را برای زندگی مشترک گرم¬تر کند. در این شرایط، زن همه سختی ها و ناملایمات را به جان می خرد و توقعات خود را به حداقل کاهش دهد.

امام صادق (ع) با نقل حدیثی از پیامبر اکرم (ص) در خصوص تأثیر شگرف اظهار محبت به زن می فرماید: سخن مرد به همسرش که من تو را دوست دارم هرگز از دل او بیرون نمی رود.

 کافی،  ج 5، ص 569

وظيفه قانونى مرد، تأمين نفقه و لوازم مورد نياز همسر در حدّ متعارف و مطابق با شئون همسر است؛ البته به شرط آن‌كه همسر دائمى باشد و از شوهر تمكين كند؛ به اصطلاح، «ناشزه» نباشد؛
پيامبر اكرم‏ فرمود: «ما أكرَمَ النساءَ إلاّ كَريمٌ و لا أهانَهُنَّ إلّا لَئيمٌ؛ مردان با شخصيت و بزرگوار، همسران خويش را گرامى می دارند و مردان پست، به خانواده و همسر اهانت می كنند.»
از مصاديق ديگر زندگى عاقلانه، «غيرت به‌جا» و «پرهيز از غيرت بي‌جا» است.

بسيارى از درگيريها و نزاع ‏ها در محيط خانه، بر اثر حاكميت هوا و هوس و انگيزه‏ هاى شخصى به وجود می آيد. اگر «دين» و برنامه ‏هاى آن، محور زندگى زوجين شود و آنها عملاً تسليم دين گردند، طومار بسيارى از درگيری‏ها بسته می شود. بر اين اساس، قرآن كريم ضمن دل‌جويى از پيامبر اكرم به جهت آزار آن حضرت از سوی برخی همسران خود، این‌گونه به مؤمنان ‏سفارش‏ می ‏كند: «يا أيُّها الّذينَ آمَنوا قوا أنفُسَكُم و أهليكُم ناراً وَقودُها النّاسُ و الحِجارَةُ؛ ای کسانی که ایمان آورده‌اید، خود و خانواده خويش را از آتشى كه هيزم آن مردمان و سنگ‌ها هستند، برهانيد.» واضح است كه تنها راه رهايى از آتش، حاكميت دين بر محيط زندگى است. از جلوه ‏هاى برجسته دين، «نماز» است. نماز را «عمود» و «عماد» دين ناميده‏ اند؛ زيرا نماز، ستون و اساس خيمه دين است كه با فرو ريختن آن، بناى رفيع دين ريزش خواهد كرد.

کفاره گناهان در خدمت به همسر
رسول گرامی اسلام (ص) می فرمایند: «خِدْمَةُ الْعِيَالِ‏ كَفَّارَةٌ لِلْكَبَائِرِ وَ يُطْفِئُ غَضَبَ الرَّبِّ » خدمت به زن و فرزندان، سبب آمرزش گناهان کبیره است و آتش غضب پروردگار را خاموش می سازد. (بحار الأنوار، ج 101، ص 132)