امام رضا عليه السّلام فرمودند:

آنگاه كه مردم به كارهاي ممنوع دست بزنند و هركس هرچه دلش خواست، انجام دهد و نظارتي در كار نباشد، مردم همگي به فساد و تباهي دچار مي شوند.
عيون اخبارالرضا، ص 99

وقتی لا اله الّا الله می گویی هر چه غیر خداست را از دل بیرون کن؛

در “الّا"، تشدید را محکم ادا کن، تا اگر چیزی باقی مانده،

از ریشه کنده شود و وجودت پاک شود.

آن گاه “الله"را بگو تا همه ی دلت را تصرف کند.

“حاج محمّد اسماعیل دولابی”

پای درس مرحوم آیت الله مجتهدی رحمة الله علیه:

دو چیز است که گناهان را نابود می کند:

مرض؛(1

امیر المؤمنین(ع) به یکی از اصحابشان که مریض شده بود مؤعظه کردند و فرمودند: «خدا بیماری تو را وسیله کاستن گناهانت قرار داده است.»

آدم که تب می‌کند کفاره گناهنش است. ناراحت نشید از این که مریض شدید، شکوه نکنید، فایده مرض این است که گناهان را نابود می‌کند.

سجده؛(2

در روایت داریم که آدم به سجده برود و مدتی بر سجده باشد و ستایش کند. حدیث است که «سجده گناهان را می‌ریزد، همان طور که باد در فصل پاییز برگ درخت را می‌ریزاند.»

گناه آدم را سنگین می‌کند، مثل بعضی‌ها که دیدید نماز صبح که می‌خواهند بخوانند انگار که کوه روی‌شان افتاده است.

حدیث قدسی؛

ای فرزند آدم
آنان که با من قهر کرده اند و از من بریده اند اگر می دانستند چه اندازه به دیدارشان مشتاقم و انتظارشان را می کشم
آنان که با من به دشمنی برخواسته و در مقابل اقتدار و عظمت من تیغ پیکار و کارزار کشیده اند اگر می دانستند چه مایه به دوستی و مهرشان دل بسته ام
آنان که روی از درگاه من برگردانده اند اگر می دانستند چقدر دلم برایشان تنگ شده است اگر می دانستند بند بند وجودشان به شوق من از هم می گسست
و پاره های جانشان به اشتیاق از هم می گسیخت و دل و قلبشان از خوشی آب می شد اگر می دانستند

پاسخ: وقتى که خداوند متعال پيغمبرش (صلى الله عليه وآله وسلم) را قبض روح نمود، فاطمه (سلام الله عليها) چنان از وفات آن حضرت اندوهگين شد که کسى جز خدا مقدارش را نداند. از اين رو خداوند فرشته اى را بر وى فرستاد تا او را دلدارى داده وبا او سخن بگويد: فاطمه (سلام الله عليها) اين جريان را به امير المؤمنين (عليه السلام) گزارش داد، على (عليه السلام) فرمود: هر گاه آمدن فرشته را احساس کردى وصدايش را شنيدى، به من بگو. پس فاطمه (سلام الله عليها) به امير المؤمنين (عليه السلام) خبر داد وآن حضرت هر چه مى شنيد مى نوشت، تا آنکه از آن سخنان مصحفى ساخت، ولى در آن مصحف، چيزى از حلال وحرام نيست، بلکه در آن، علم به پيشامدهاى آينده است. (1)

امام صادق (عليه السلام) در اين روايت، چگونگى پديد آمدن اين مصحف شريف را توضيح داده ودر روايتى ديگر به يار وفادار وباصفاى خود ابو بصير مى فرمايد: (همانا مصحف فاطمه (سلام الله عليها) نزد ماست، ومردم چه مى دانند که مصحف فاطمه (سلام الله عليها) چيست؟!) ابو بصير عرض کرد: مصحف فاطمه (سلام الله عليها) چيست؟ حضرت فرمود: (مصحفى است سه برابر قرآنى که در دست داريد، به خدا سوگند، حتى يک حرف قرآن هم در آن نيست). (2) يعنى مطالبى که شما از ظاهر قرآن وتفسير آن مى فهميد، در مصحف فاطمه (سلام الله عليها) نيست، ولى از نظر تأويل ومعناى باطنى قرآن که ما اهل بيت آن را مى فهميم، مصحف تفصيل قرآن است.
بعد از شناخت اجمالى از مصحف فاطمه (سلام الله عليها) در پاسخ به سؤال مذکور گوييم: آرى، طبق رواياتى که به دست ما رسيده، معلوم مى شود اين مصحف شريف دست به دست از امامى به امام ديگر منتقل گشته، تا به دست امام زمان (عجل الله فرجه) رسيده است.
حضرت رضا (عليه السلام) مى فرمايد: (امام نشانه هايى دارد. دانشمندترين مردم است. در داورى، پرهيزکارى، بردبارى، شجاعت، عبادت وسخاوت، سرآمد روزگار است… ومصحف حضرت فاطمه (سلام الله عليها) نيز در دست او مى باشد). (3)
پي نوشته ها :
(1) اصول کافى، مرحوم کلينى، ج 1، ص 24.
(2) همان ماخذ، ص 283.
(3) اثبات الهداه، شيخ حر عاملى، ج 7، ص 388.