استاد فاطمی نیا:

خدا شاهد است الان مردم آبرو بردن را خیلی دست کم گرفته‌ اند.
ببینید خدا چند گناه را نمی‌بخشد: 

عمدا نماز نخواندن
 به ناحق آدم کشتن
 عقوق والدین
 آبرو بردن

 این گناهان اینقدر نحس هستند که صاحبانشان گاهی موفق به توبه نمی‌شوند.

پسر یکی از بزرگان علما که در زمان خودش استادالعلما بود، برای من تعریف می‌کرد: «به پدرم گفتم پدر تو دریای علم هستی. اگر بنا باشد یک نصیحت به من بکنی چه می‌گویی؟ 

می‌گفت پدرم سرش را انداخت پایین.بعد سرش را بالا آورد و گفت آبروی کسی را نبر!»

الان در زمان ما هیئتی‌ها، مسجدی‌ها و مقدس‌ها آبرو می‌برند.

عزیز من اسلام می‌خواهد آبروی فرد حفظ شود. شما با این مشکل داری؟

دقت کنید که بعضی‌ها با زبانشان می‌روند جهنم. روایت داریم که می فرماید اغلب جهنمی ها، جهنمی زبان هستند. فکر نکنید همه شراب می خورند و از دیوار مردم بالا می روند.

یک مشت مومن مقدس را می آورند جهنم. ای آقا تو که همیشه هیئت بودی! مسجد بودی! بله. توی صفوف جماعت می نشینند آبرو می برند.
مواظب رفتارمون باشیم

چه بسا روزه داري كه بهره اي جز گرسنگي و تشنگي از روزه داري خود ندارد، و بسا شب زنده داري كه از شب زنده داري چيزي جز رنج و بي خوابي به دست نياورد!

خوشا خواب زيركان، و افطارشان❗️
/حکمت 145/

 عبادات، ظاهرى دارد و باطنى؛ صورت عبادات افعالى است که در ظاهر بايد انجام شود؛ ولى باطن آنها فلسفه هاى تربيتى است که نتيجه آن قرب الى الله است.
براى رسيدن به اين نتايج قناعت به شکل عبادات کافى نيست بلکه توجه به آداب آن نيز لازم است.

 علاوه بر اين، افعال و اعمال زشتى جزء موانع قبولى عبادت است؛ مانند غيبت کردن، نوشيدن مست کننده ها، استفاده از اموال حرام و امثال آن که سبب مى شود عبادات تا مدتى مقبول درگاه خدا نگردد.
نيز يکى از مهم ترين شرايط قبولى عبادات، پذيرش ولايت اهل بيت است که اگر نباشد عبادات به کلى بى روح و خالى از محتوا مى شود.

 امام علی _علیه السلام_ می فرمایند:

 چون روايتي را شنيديد، آن را بفهميد عمل كنيد؛ نه اینکه بشنويد و نقل كنيد!
زيرا راويان علم فراوان، و عمل كنندگان آن اندكند!
/حکمت 98/

در مسایل مربوط به وحی و کلام معصومین سه مرحله وجود داد:
نخست نقل روایت؛ سپس فهم آنها؛ و بعد از آن عمل به محتوا و مفهوم آن.
امام در گفتار بالا گوشزد می کنند که نه روایت به تنهایی کافیست نه مجرد عقل و فهم آن، بلکه مهم پوشاندن لباس عمل به آنچه فهمیده و درک کرده است!

 امام علی علیه السلام میفرمایند:

آنکس را که عملش به جایی نرساند، افتخارات خاندانش او را به جایی نخواهد رساند!
/حکمت 23/

 دو نقطه:
هر چند که نسب عالى يکى از مزاياى اجتماعى افراد محسوب مى شود؛ ولى در واقع جنبه تشريفاتى دارد.

آنچه به حقيقت و واقعيت مقرون است اعمال خود انسان است و بسيار ديده ايم افرادى که از خانواده هاى پايين بودند به سبب تلاش و کوشش به مقامات عالى رسيده اند، در حالى که افراد ديگرى با نسب هاى عالى بر اثر سستى و تنبلى خوار و بى مقدار شدند.

 امام العارفین، امیرالمومنین _علیه السلام_ چنین میفرمایند:

دو کس هرگز سیر نمی شوند:
طالب علم؛ و طالب مال❗️
/حکمت 457/

 اینکه طالبان علم هرگز سیر نمی شوند به این دلیل است که اولا علم، حد و مرزی ندارد و بفرموده قرآن : “و فوق کل ذی علم علیم”

 دیگر اینکه علم آموزی نشاط آور است، روح را صیقل می دهد و طالبان علم هر مرحله را طی میکنند، تشنه مراحل بالاتر و کشف مطالب جدید تر می شوند!