معلم شهید

 استاد مرتضی مطهری 

 پشتوانه و منطق انسانیت، ایمان است.

آقا رسول الله در این سیره در واقع به دنبال این هستند که بفهمانند هدف ازدواج در این قضیه مهم است، هدف ازدواج، درست نمودن تکیه گاهی برای عبادت است، انسان با ازدواج به سوی بندگی رشد کند و تکریم دختر در این قضیه به این نحو است که پسری شایسته از جهت تدین، درایت، فضل و اخلاق با ایشان ازدواج کند تا فردای زندگی زمینه هایی که بستر عبودیّت را فراهم می کنند وجود داشته باشد.

انسان اگر با این اهداف و پشتوانه های آن آشنا نباشد و در نادانی بسر بَـرَد، می شود آن شخصی که سر در آب فرو برده بودو مثل بهائم آب می خورد، شخصی گفت: سرت را اینگونه داخل آب نکن، عقل و هوش از سرت می پرد. گفت: بپرد. گفت: بخور عیب ندارد.
یا مثل آن اشخاصی می شود که در اثر جهل می گویند: من به خدا دعوت نامه ننوشته بودم که مرا خلق کند. روزه اش را در بین مردم می خورد و جماعت را جریحه دار می کند. وقتی هم کسی چیزی به او می گوید، می گوید: من که به خدا دعوت نامه ننوشته بودم، چرا مرا خلق کرده است؟ با چنین انسانی نمی شود بحث کرد، اگر بحث کنی به سخن ظلم کردی

حضرت این چنین رفتار نکردند که کفو یعنی همتای اجتماعی یعنی اگر دختر از خانواده پولدار است پسر هم چنین باشد و اگر یکی از دختر و پسر از خانواده سطح پایین اجتماعی بود، بگوییم این دو به هم نمی خورند، اسلام قبول نمی کند که اگر از حیثیت مالی یکی از دو طرف در سطح پایین بود، شما بگویید کفو هم نیستند.

دین بحث مبسوطی در مسأله کفو دارد. دین کفویت را از جهت ایمان کافی می داند، البته این بیان خیلی سربسته است بایستی شرح داده شود چون گاهی می بینی از جهت ایمان هم کفویتی وجود ندارد ولی می خواهند که با هم ازدواج کنند، که با مشکل مواجه می شوند.
سر سفره عقد بود و هر دو نشسته بودند، آقا یک وقت نگاه می کند می بیند موهای خانم بیرون است و نامحرمها آن را می بینند می گوید: خانم موهایت بیرون است آنها را بپوشان، بعد خانم می گوید: من از اینگونه محدودیتها خوشم نمی آید و همانجا مجلس عقد به هم می خورد. بحث بایستی باز شود و کلی گویی نشود اما چون اصل بحث اینجا نیست من از این بحث می گذرم.

راوي می گوید شنیدم که امام صادق علیه السلام فرمودند: کسی که یک شب مریض شود و آن گونه که باید آن را بپذیرد و به
درگاه خداوند شکر آن را به جا آورد، کفاره ، گناهان شصت سال او خواهد بود. راوي می گوید: پرسیدم آن گونه که باید بپذیرد یعنی چه ؟ در مقابل رنجهاي آن صبر کند.