قسم به قلم

خداى متعال در اولین آیه از سوره «قلم» مى فرماید: (سوگند به قلم و آنچه را با قلم مى نویسند)؛ «وَ الْقَلَمِ وَ ما یَسْطُرُونَ».

چه سوگند عجیبى؟ در واقع، آنچه در اینجا به آن سوگند یاد شده است، ظاهراً موضوع کوچکى است: یک قطعه نى، و یا چیزى شبیه به آن، و کمى ماده سیاه رنگ، و سپس سطورى که بر صفحه کاغذ ناچیز رقم زده مى شود.
اما، در واقع این همان چیزى است که، سرچشمه پیدایش تمام تمدن هاى انسانى، و پیشرفت و تکامل علوم، و بیدارى اندیشه ها و افکار، و شکل گرفتن مذهب ها، و سرچشمه هدایت و آگاهى بشر است، تا آنجا که دوران زندگى بشر را، به دو دوران تقسیم مى کند: «دوران تاریخ» و «دوران قبل از تاریخ».
دوران تاریخ بشر، از زمانى شروع مى شود که، «خط» اختراع شد، و انسان توانست ماجراى زندگى خود را بر صفحات نقش کند، و یا به تعبیر دیگر، دورانى است که انسان دست به قلم گردید، و از او «ما یَسْطُرُون» یادگار ماند. 

به تاريخ های روی سنگ قبر نگاه کنید

تاريخ تولدتاريخ مرگ
آنهافقط با يك خط فاصله از هم جدا شده اند
همين خط فاصله كوچك نشان دهنده تمام مدتی است كه ما
روی كره زمين زندگی كرده ايم
ما فقط به اندازه يك “خط فاصله” زندگی می كنيم!

ارزش اين خط كوچك را تنها كسانی ميدانند كه به ما عشق ورزيده اند.

آنچه در زمان مرگ مهم است پول وثروتی كه باقی می گذاريم نيست
بلكه چگونه گذراندن اين خط فاصله است.

بياييد به چرايى خلقتمان بيانديشيم
بياييدبيشتر يكديگر را
دوست داشته باشيم
ديرتر عصبانی شويم
بيشتر قدردانی كنيم
كمتر كينه توزی كنيم
بيشتراحترام بگذاريم
بيشتر لبخند بزنيم
و به ياد داشته باشيم كه اين"خط فاصله” خيلی كوتاه است.

«از شرکت در مراسم بازدید و رویت جهیزیه خودداری کنید و از اساس این نوع دعوت ها را توهین به شخصیت خودتان تلقی کنید.»

▫️اصلا برایتان فرق نکند جهیزیه مربوط به چه عروس خانمی است؛ هر عروس خانمی! حتی از نزدیک ترین اقوام و عزیزترین دوستان تان.

▫️دقت بفرمایید دوست و فامیل و آشنای شما و همان در و همسایه ی معروف، فقط برای چهار نفر مثل من و شما خودش و خانواده اش به سختی اقتصادی انداخته است تا پس از رویت تمام جزییات جهیزیه مورد تشویق شما و سایرین قرار بگیرد. همین! و اگر خواستگارهای متعددی بی دلیل رد می شوند به دلیل خجالت از همین بازدید کنندگان دو فامیل از جهیزیه محقر -بخوانید شرافتمندانه- است.

▫️بگذارید این نوع مجالس را همان انسان هایی شرکت کنند که شبیه برخی زنان حقیر مکه ی قبل از بعثت هستند و مهم ترین صفت جاهلیت عربی یعنی تفاخر را در خود به وفور دارند همان هایی که وقیحانه ضعف های اقتصادی دیگران را به روی آنها می آورند و مدت ها در مورد نقائص مالی و معیشتی فقرای فامیل و آشنایان شان صحبت می کنند و در مقابلِ متمکنین و ثروتمندانِ مسرف و مترَف، غرق در حسرتی جانسوز و حسدی بی انتها لب به تملق باز می کنند. این نوع مجالس احمقانه را به آنها بسپارید. و شما که خردمند و فرهیخته هستید در چنین برنامه هایی که اساسش چیزی جز تفاخر و چشم و هم چشمی نیست، شرکت نکنید. تا مبادا این بازار عکاظ و این بورسِ تجمل و اسراف، مکارم اخلاق شما را خراب کند.

…وای تصورش هم تحقیرآمیز است. مانند مراسم دیدن سیسمونی! یعنی سان دیدن از پوشک بچه! چقدر سخیف است چنین رسم هایی….

خواستی «پارچه‌ای» بخری؛
آنرا در دست «مچاله كن» و بعد رهايش كن،
اگر «چروك» برنداشت، «جنس خوبی» دارد.

«آدم‌ها»، نیز «همينطورند!!!»،
«آدم‌هايی» كه بر اثر «فشارها»،
و «مشكلات»، «اخلاق، و رفتارشان»
عوض می‌شود،
و «چروك» بر میدارند،!!
اينها «جنس خوبی» ندارند،
و برای «رفاقت»، «معاشرت»، «مشارکت»، «ازدواج» و «اعطای مسئولیت به ایشان»،
به هیچ وجه «گزینهٔ مناسبی» نخواهند بود.

حجت‌الاسلام و المسلمین علیرضا پناهیان:

باید برای رشد معنوی تمرین داشته باشیم، بدون تمرینهای سخت نمیتوان به خدا مقرب شد. محور تمرینها اطاعت از خداست بخصوص در زمینه هایی که مخالف دوست داشتنی های آدم باشد. پس از مدتی تحمل سختی و اعتماد به وعده های خدا، روحیه ای لطیف پیدا خواهیم کرد؛ به شرطی که آن را با غرور از بین نبریم.