پيامبر اکرم صلّي الله عليه و آله فرمودند:

عليكَ بالعلم فانّ العِلْم خليلُ المؤمِنِ و الحلمَ وزيرُهُ والعقلَ دليلُهُ و … و الصّبر اميرُ جنودِهِ.

برتو باد به فراگيري علم، همانا كه علم دوست مؤمن است و بردباري وزير او و عقل راهنمايش و عمل سرپرست او و رفق و مدارا پدر او و ملايمت با ديگران برادر او و صبر، امير سپاهيان او است.

نهج الفصاحه، ح ۱۹۶۱

امام حسن مجتبی علیه‌‍السلام فرمودند:

بهترین دوست نزدیك به انسان، آن كسى است كه در تمام حالات دلسوز و با محبّت باشد گرچه خویشاوندى نزدیكى هم نداشته باشد. و بیگانه ترین افراد كسى است كه از محبّت و دلسوزى بیگانه باشد گرچه از نزدیك ترین خویشاوندان باشد.

متن حدیث:
 القَریبُ مَنْ قَرَّبَتْهُ الْمَوَدَّهُ وَإنْ بَعُدَ نَسَبُهُ، وَالْبَعیدُ مَنْ باعَدَتْهُ الْمَوَدَّهُ وَإنْ قَرُبُ نَسَبُهُ.
«تحف العقول، ص 234- بحارالأنوار: ج 75، ص 106»

 امام محمد باقر عليه‏‌السلام فرمودند:

يك وقت هست كه بنده در زمان حيات پدر و مادر خود نسبت به آنان نيكوكار است، امّا وقتى می‌ميرند، نه بدهى آنان را می‌‏پردازد و نه برايشان طلب آمرزش می‌كند، در اين صورت خداوند او را عاق و نافرمان قلمداد می‌كند.(فيَكتُبُهُ اللّه‏ُ عاقّا)
و يك وقت هم هست كه گاهی بنده در زمان حيات پدر و مادرِ خود، ناخلف و نافرمان است و به آنان نيكى نمی‌كند، امّا وقتى(والدین) از دنیا رفتند بدهى‌‏هاى آنها را می‌پردازد و براى ايشان آمرزش می‌طلبد. لذا خداوند عز و جل او را نيكوكار می‌نويسد.

متن حدیث:
 إنّ العَبدَ لَيكونُ بارّا بِوالِدَيهِ في حياتِهِما، ثُمّ يَموتانِ فلا يَقضي عَنهُما دُيونَهُما ولا يَستَغفِرُ لَهُما فيَكتُبُهُ اللّه‏ُ عاقّا. وإنّهُ لَيكونُ عاقّا لَهُما في حياتِهِما غَيرَ بارٍّ بهِما، فإذا ماتا قَضى دَينَهُما واستَغفَرَ لَهُما فيَكتُبُهُ اللّه‏ُ عزوجل بارّا.
«اصول كافي، جلد 2 صفحه 163»

امام علی علیه السّلام فرمودند:

از سه چيز نبايد حیا داشت : خدمت كردن مرد به ميهمانش، برخاستن از جايش به احترام پدر و معلّمش، و حق خواهى، اگر چه اندك باشد.

متن حدیث:
 ثلاثٌ لا يُستَحيى مِنهُنَّ : خِدمَةُ الرَّجُلِ ضَيفَهُ وَ قِيامُهُ عَن مَجلِسِهِ لأَِبيهِ وَ مُعَلِّمِهِ وَ طَلَبُ الحَقِّ وَ إن قَلَّ
«غرر الحكم و درر الكلم،حديث4666»

امام حسن علیه السّلام فرمودند:

مَكارِمُ الأَخْلاقِ عَشَرَةٌ:

صِدْقُ اللِّسانِ وَ صِدْقُ اليَأْسِ و إِعْطاءُ السائِلِ و حُسنُ الْخُلقِ وَ الْمُكافاةُ بِالصَنائِعِ وَ صِلَةُ الرَحِمِ وَالتَّذَمُّمُ عَلَى الْجارِ وَ مَعْرِفَةُ الْحَقِّ لِلصّاحِبِ، وَ قِرَى الضَّيْفِ وَ رَأْسُهُنَّ الْحَياءُ؛

مكارم اخلاق ده چيز است

1. راستگوئى
2.نوميدى راستين از غير خدا
3.بخشش به نيازمندان
4.خوش خلقى
5.پاداش در برابر خدمات ديگران
6.پيوند و رفت و آمد با خويشاوندان
7.حمايت از همسايه
8.توجّه به حقوق دوستان
9.مهمان نوازى
10.و مهمترين اينها شرم و حياء است.

[تاريخ يعقوبى، ج 2، ص 215.]