سه نکته برای داشتن زندگی نورانی
همسرداری - استاد پناهیان

نکته اول “محبت”

چه محبتی عمیق و لذت بخش و ماندگاری است؟!

یک قائده در محبت وجود دارد که چه ما متدین به دین و معتقد به اسلام باشیم، چه عارف مسلک و عاشق پیشه باشیم و چه نباشیم بالاخره این قائده در محبت قائده ی عجیبی است…

قائده مثلث طلایی

معمولاً همه فکر می کنند محبت بین دو طرف موجب شیرینی زندگیه، البته همینطوره!
خصوصاً کسانی که محبت ندیده باشند، یک ذره محبت براشون خیلی ارزشمند است…
ولی علی القائده انسان به محبت کم سیراب نمی شود،انسان دوست دارد محبت بسیار بسیار عمیق باشد.

ادامه »

تنها راه برای ایجاد یک بنیان طبیعی و مشروع برای خانواده ازدواج است.

تنها راه برای ایجاد یک بنیان طبیعی و مشروع برای خانواده ازدواج است.
در ایران نیز این امر معقول و معروف یک تکلیف قانونی و شرعی محسوب می‌شود. بنابراین تمام دختران و پسرانی که خود را آماده پذیرفتن مسئولیت زندگی مشترک می‌بینند، كسانی كه خود را شایسته پدر و مادر شدن می‌دانند و آنان كه عشق خود را به هم جاودانه می‌پندارند، باید به امضای این پیمان تن دهند تا از آسیب‌های اجتماعی اخلاقی خانوادگی و قضایی رابطه بی‌ضابطه در امان مانند.

نكاح به عنوان یك تاسیس حقوقی و قانونی دارای مراحلی است كه خواستگاری اولین مقدمه بر این پیمان مهم به‌شمار می‌رود.

اما اکنون نسل جوانی که در آستانه ازدواج هستند ازدواج را امری ساده‌ای نمی‌دانند که قطعا دلیل دشواری ازدواج مسایل حقوقی آن نیست چراکه این مسایل از دیرباز با تغییرات اندکی ثابت بوده و آنچه عوض شده است رسم و رسوم و نگاه عرف به این موضوع است

هر مردی كه بتواند ازدواج كند، می‌تواند از زنی كه مانع قانونی بر این امر ندارد، خواستگاری کند. در اصطلاح فقه، به خواستگاری «خِطبه» می‌گویند. خواستگاری در شکل مرسوم آن درخواست مرد از زن برای ازدواج است و قبل از مراسم عقد و اجرای صیغه نكاح صورت می‌گیرد. ‏برای انتخاب همسر و تشكیل خانواده، ابتدا مرد به خواستگاری زن مورد نظر خویش می‌رود و تمایل خود را برای ازدواج با وی اعلام می‌دارد.

در تعریف حقوقی خواستگاری هم می‌توانیم بگوییم که خواستگاری ایجابی از سوی خواستگار است كه با پذیرش آن از سوی شخص خواستگاری‌شده زمینه لازم برای ازدواج فراهم می‌شود. نکاح نیازمند تشریفاتی است بنابراین صرف خواستگاری و قبول آن را نمی‌توانیم ازدواج بدانیم.

بنابراین خواستگاری «بیان رسمی تقاضای ازدواج» است و عموماً به لحاظ عرفی، با مراجعه خانواده و آشنایان پسر به خانواده دختر و طرح موضوع فوق محقق می‌شود.

برای فرو بستن چشم هایم *بهانه ای زیباتر از اینکه خداوند به من گفته ای مومن ! چشمت را از نگاه ناروا فرو بند، پیدا نکردم.

✅ پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم در ضمن سفارشاتی که به زنی به نام حولاء داشتند فرمودند: یَا حَوْلَاءُ لَا یَحِلُّ لِامْرَأَةٍ أَنْ تُدْخِلَ بَیْتَهَا مَنْ قَدْ بَلَغَ الْحُلُمَ وَ لَا تَمْلَأَ عَیْنَهَا مِنْهُ وَ لَا عَیْنَهُ مِنْهَا وَ لَا تَأْکُلَ مَعَهُ وَ لَا تَشْرَبَ إِلَّا أَنْ یَکُونَ مَحْرَماً عَلَیْهَا وَ ذَلِکَ بِحَضْرَةِ زَوْجِهَا.[1]

«اى حولا! جائز نیست که زن، فردی که به بلوغ رسیده را به منزل خود راه دهد و چشمش را از او پر کند و آن مرد نیز چشمش را از آن زن پر کند (کنایه از نگاهی که به تمامه و به صورت خیره باشد) و جائز نیست با او بر سر یک سفره غذا بخورد مگر اینکه آن مرد محرم او باشد و در حضور شوهر غذا تناول کنند. (یعنی اگر آن مرد محرم است می تواند در حضور شوهر با او بر سر یک سفره بنشیند و اگر نامحرم است حتی در حضور شوهر نیز نباید بنشیند).»

✅حضرت امیرالمومنین علیه السلام: وَ اکْفُفْ عَلَیْهِنَّ مِنْ أَبْصَارِهِنَّ بِحِجَابِکَ إِیَّاهُنَّ فَإِنَّ شِدَّةَ الْحِجَابِ أَبْقَى عَلَیْهِنَّ وَ لَیْسَ خُرُوجُهُنَّ بِأَشَدَّ مِنْ إِدْخَالِکَ مَنْ لَا یُوثَقُ بِهِ عَلَیْهِنَّ وَ إِنِ اسْتَطَعْتَ أَلَّا یَعْرِفْنَ غَیْرَکَ فَافْعَلْ. [2]

«و با پوشش و حجاب از نامحرمان چشمان آنان را از گزند آفات دور نگهدار زیرا هرچه در این مسأله (پوشش و ممانعت از برخورد با مردان (اهتمام ورزی آنها را بیشتر در سلامت و عافیت قرار داده ای و بدان که خطر خارج شدن از منزل برای آنان بیشتر از داخل نمودن مردی که اعتمادی به او نداری در منزل نیست. و اگر می توانی کاری کنی که غیر از تو مرد دیگری را نشناسند حتماً انجام بده.»

✅ حضرت امیرالمومنین علیه السلام: کُنَّا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ ص فَقَالَ أَخْبِرُونِی أَیُّ شَیْ‏ءٍ خَیْرٌ لِلنِّسَاءِ فَعَیِینَا بِذَلِکَ کُلُّنَا حَتَّى تَفَرَّقْنَا فَرَجَعْتُ إِلَى فَاطِمَةَ ع فَأَخْبَرْتُهَا بِالَّذِی قَالَ لَنَا رَسُولُ اللَّهِ ص وَ لَیْسَ أَحَدٌ مِنَّا عَلِمَهُ وَ لَا عَرَفَهُ فَقَالَتْ وَ لَکِنِّی أَعْرِفُهُ خَیْرٌ لِلنِّسَاءِ أَنْ لَا یَرَیْنَ الرِّجَالَ وَ لَا یَرَاهُنَّ الرِّجَالُ فَرَجَعْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ ص فَقُلْتُ یَا رَسُولَ اللَّهِ سَأَلْتَنَا أَیُّ شَیْ‏ءٍ خَیْرٌ لِلنِّسَاءِ خَیْرٌ لَهُنَّ أَنْ لَا یَرَیْنَ الرِّجَالَ وَ لَا یَرَاهُنَّ الرِّجَالُ فَقَالَ مَنْ أَخْبَرَکَ فَلَمْ تَعْلَمْهُ وَ أَنْتَ عِنْدِی فَقُلْتُ فَاطِمَةُ فَأَعْجَبَ ذَلِکَ رَسُولَ اللَّهِ ص وَ قَالَ إِنَّ فَاطِمَةَ بَضْعَةٌ مِنِّی. [3]

«ما نزد رسول اللَّه (ص) بودیم آن حضرت فرمود که: به من بگویید که چه چیز برا زنان بهتر است؟ کسى از ما ندانست. متفرق شدیم و رجوع به فاطمه کرده و از او این سؤال را پرسیدم که آن حضرت این را پرسید و کسى از ما ندانست فرمود که: من میدانم بهتر از براى زنان آنست که مردان را نبینند و مردان نیز ایشان را نبینند، من بازگشتم بجانب رسول اللَّه و گفتم سؤال کرده بودى از ما که چه چیز برای زنان بهتر است؟ برای زنان بهتر است که نه مردان ایشان را ببینند و نه ایشان مردان را، فرمود که چه کسی به تو خبر داد؟ در حالی که زمانی که نزد من بودی از این موضوع اطلاع نداشتی. گفتم: فاطمه، از این موضوع خوشحال شد و گفت: فاطمه پاره ای از منست‏.»