آدم باید توجه کند. فردا این زبان گواهی می دهد. حیف نیست این زبانی که می تواند شهادت بدهد که اینها ده شب فاطمیه نشستند و گفتند: یا زهرا ، یا حسین (ع) آنوقت گواهی بدهد که مثلاً ما شنیدیم فلان جا لهو و لعب گفت، بیهوده گفت، آلوده کرد، ناسزا گفت، به مادرش درشتی کرد. احتیاط کن! تو ذهنت باشد که یکی دارد مرا می بیند، یک آقایی دارد مرا می بیند، دست از پا خطا نکنم، مهدی فاطمه(س) خجالت بکشد. وقتی می رود خدمت مادرش که گزارش بدهد شرمنده شود و سرش را پایین بیندازد. بگوید: مادر! فلانی خلاف کرده، گناه کرده است. بد نیست ؟!!! فردای قیامت جلوی حضرت زهرا(س) چه جوابی می خواهیم بدهیم.

فرصت دعا و نماز شب در ماه رمضان:

روزه فرصت است، دعا فرصت است، بیداری شبها فرصت است، نماز شبی که قاعدتاً مؤمنین در این‌جور شبها بیشتر توفیق پیدا میکنند بخوانند، فرصت است.۹۵/۳/۱۶
خشاب فرهنگی

استاد شهید آیت‌الله سید محمد باقر صدر:

به نظر شماری از دانشمندان، قرآن کریم دو بار بر پیامبر اکرم ‌صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم‌ نازل شد:
اول: یک بار به‌طور کلی و اجمالی بر آن حضرت فرود آمد.
دوم: نزول تدریجی و تفصیلی قرآن از زمان بعثت آن حضرت تا وفاتش.
نزول اجمالی یعنی معارف الهی و اسرار بزرگ قرآنی یک‌باره بر قلب پیامبر اکرم ‌صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم‌ فرود آمد تا روحش سرشار از نور معرفت قرآنی شود. معنای نزول تفصیلی نیز آن است که قرآن با الفاظ ویژه و آیات پی‌درپی‌اش به تدریج بر او فرود آمد.
نزول اجمالی قرآن یک بار بود؛ زیرا هدف از این نزول، نورانی ساختن وجود پیامبر و پرورش او با رسالتی بود که برای بر دوش کشیدن آن آماده می‌شد. از سوی دیگر، نزول تفصیلی قرآن به تدریج انجام شد؛ زیرا هدف از آن، تربیت، آگاهی‌بخشی و تمرین دادن امت برای این رسالت جدید بود که چنین کاری به‌ تدریج نیاز داشت. در پرتو این نظریه در زمینه تعدد نزول قرآن، می‌توانیم آن دسته از آیات قرآن کریم را که دلالت بر نزول آن در ماه رمضان، یا به خصوص شب قدر دارد بفهمیم. خداوند متعال می‌فرماید:
«شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِيَ أُنزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ هُدًى لِّلنَّاسِ وَبَيِّنَاتٍ مِّنَ الْهُدَى وَالْفُرْقَانِ ؛ ماه رمضان، ماهى است كه قرآن، براى راهنمايى مردم و [با] دلايلى روشن از هدايت و جدايى [بين حق و باطل] در آن نازل شده است.»
(بقره: ١٨۵)

 پژوهش‌های قرآنی، ص٢٢۵.

همیشه خلخال را به این می شناختم که زینتیه برای پای زنان، این زینت را مثل بقیه زینتهای یک زن، نامحرم نباید ببینیه و زن نباید طوری رفتار کنه که خلخالش باعث جلب توجه دیگران به سمت او بشه و خلخال نباید صدایی بده که دیگران متوجه حضور و عبور زن بشوند.

اما این روزها که توی خیابان رفت و آمد می کنم، گاهی و شاید هم بیشتر اوقات خلخال هایی به پای زنان که با پیشرفت روزگار ما بوجود آمده برای من به عنوان یک زن هم جلب توجه می کنه چه برسه به دیگران، حتماً همگی شما با این افراد خلخال پوش برخورد داشتید و شاید هم خودتان گاهی از همین افراد بودید.

به نظر من انواع مدل های مختلفی که روی کفش های زنانه با سَگَک های ریز و درشت و حتی بدون سَگَک، صدای پاشنه ی کفش های زنانه و انواع مدلی که بر روی ساق شلوار ها ایجاد میشه اینها مدل های جدید خلخال در روزگار ما هستند، وقتی بانویی کفشی را انتخاب می کنه که موقع راه رفتن چه مدل و چه صدای پاشنه اش باعث جلب توجه بشه این یعنی زینت های خود را به نمایش گذاشته، وقتی شلواری استفاده کنه که باعث جلب دقت دیگران در مدلش بشه این یعنی خلخال خود را پنهان نکردن.

شاید افرادی فکر کنند که وقتی کفش پا را می پوشونه پس این زینت پا نیست اما به نظر نویسنده حتی اگر پیدا نبودن اصل پا بهانه ی پوشیدن این کفشها را توجیه کنه ولی توجهی که از طرف نامحرم به خاطر وجود زیبایی های کفش زن به زن میشه توجیه ناپذیره.

پيامبر اکرم صلّي الله عليه و آله فرمودند:
ألا اخبرکم بشئ إن أنتم فعلتموه تباعد الشيطان منکم تباعد المشرق من المغرب؟ قالوا: بلي، قال: الصوم يسود وجهه، والصدقة تکسر ظهره … .
آيا شما را از چيزي خبر ندهم که اگر به آن عمل کنيد شيطان از شما دور شود، چندان که مشرق از مغرب دور است؟ عرض کردند: چرا. فرمودند: روزه، روي شيطان را سياه مي کند و صدقه، پشت او را مي شکند و دوست داشتن براي خدا و همياري در کار نيک، ريشه او را مي کنَد و استغفار، شاهرگش را مي زند.
أمالي شيخ صدوق، ص 59