شیخ محمّد اسماعیل دولابی :

 اهل محبّت با دل کار می کنند.

 دل را در اختیار خوبان بگذاری ، خلاص می شوی.

 کار محبّت سوز و ساز است ؛ می سوزاند و می سازد.

 راه محبّت ، فقر و مرض و تهمت و… دارد.

 حضرت علی (علیه السلام) فرمودند:

 هر کس ما اهل بیت را دوست بدارد ، باید پوستینی برای فقر آماده کند.

امام على علیه السلام:

رَوِّضوا أَنفُسَکُم عَلَى الخلاقِ الحَسَنَةِ فَإِنَّ العَبدَ المُؤمِنَ یَبلُغُ بِحُسنِ خُلقِهِ دَرَجَةَ الصّائِمِ القائِمِ؛

خودتان را بر خوش اخلاقى تمرین و ریاضت دهید، زیرا که بنده مسلمان با خوش اخلاقى خود به درجه روزه گیر شب زنده دار مى رسد.

(نهج البلاغه، خطبه 91)

معاشر الناس! امنوا بالله و رسوله و النور الذي انزل معه من قبل ان نطمس وجوها فنردها علي ادبارها . معاشر الناس! النور من الله عزوجل في مسلوک ثم في علي ثم في النسل منه الي القائم المهدي الذي يأخذ بحق الله و بکل حق هولنا .

رسول اکرم صلي الله عليه و آله و سلم در خطبه‏ي معروف خود در روز غدير خم در برابر 120 هزار نفر از اصحاب در سرزمين غدير خم مي‏فرمايد: اي گروه مردمان! به خدا و رسول خدا و نوري که همراه او نازل شده ايمان بياوريد، پيش از آنکه صورتهايي را واژگون کرده به طرف پشت بازگردانيمشان . اي گروه مردمان! آن نور خداي تبارک و تعالي در من قرار گرفته، سپس در وجود علي (عليه‌السلام) قرار گرفته، و پس از او در نسل او تا قائم مهدي که حق خدا را بازستاند و همه‏ي حقوق از دست رفته‏ي ما را باز ستاند .

بحارالانوار/ ج37/ ص211

«کامل بن ابراهيم مدني مي‏گويد: مرا جمعي از مفوضه به خدمت امام حسن عسکري عليه‌السلام فرستادند که از آن حضرت پرسش‌هايي بنمايم، با خود انديشيدم که هنگامي که به خدمت امام عسکري عليه‌السلام رسيدم چه پرسش‌هايي بنمايم. به خدمت امام عليه‌السلام وارد شدم و کنار دربي نشسته بودم که پرده‏اي آويزان بود. بادي وزيد و پرده را کنار زد، کودک چهار ساله‏اي را ديدم که صورتش چون ماه شب چهارده بود. تا مرا ديد مرا چنين صدا کرد: «اي کامل بن ابراهيم»! موي بر بدنم راست شد و بدون اراده گفتم: لبيک اي مولاي من! فرمود: «آمده‏اي، از ولي خدا بپرسي که آيا جز کسي که به عقيده‏ي شما نباشد وارد بهشت نخواهد شد؟!» گفتم: آري، به خدا سوگند براي همين آمده‏ام. فرمود: «در اين صورت اهل بهشت بسيار کم خواهد بود، در صورتي که قومي به نام «حقيه» وارد بهشت مي‏شوند»! پرسيدم: آنها کيانند؟ فرمود: «آنها از روي محبتي که به حضرت علي (عليه‌السلام) دارند، به حق او سوگند ياد مي‏کنند، ولي به خوبي حق او را نشناخته‏اند و مقام والاي او را درک نکرده‏اند»! سپس فرمود: «و آمده‏اي از گفتار «مفوضه» بپرسي. به خدا سوگند آنها دروغ مي‏گويند. بلکه دل‌هاي ما ظرف‌هاي مشيّت حضرت احديّت است، هر گاه مشيّت الهي بر چيزي قرار بگيرد، ما نيز آن را اراده مي‏کنيم، چنانکه خداي تبارک و تعالي مي‏فرمايد: «آنها اراده نمي‏کنند، جز آنچه را که پروردگار عالميان آن را بخواهد». «آنگاه امام حسن عسکري عليه‌السلام به من فرمود: ديگر منتظر چه هستي؟ پرسش‌هايت را پاسخ گفت».

منبع:کمال الدين/ص499

بوی گل نرگس می آید…:

شرايط ظهور امام زمان (عج)با علايم ظهور داراى تفاوتهايى است كه عبارتند از: وابستگى ظهور به شرايط، يك نوع وابستگى واقعى است، ولى وابستگى به نشانه ها و علايم از جهت كشف و اعلام است، نه به عنوان يك امر واقعى و ارتباط حقيقى. علايم ظهور عبارتند از چندين رويداد و حادثه است كه گاهى نيز به ظهور پراكنده پديد آمده و تنها ارتباط واقعى در بين آنهاو ظهور تحقق همه آنها پيش از ظهور مى باشد، اما شرايط ظهور به اعتبار برنامه ريزى طولانى الهى با ظهور ارتباط واقعى داشته و سبب پيدايش آن مى باشند. نشانه ها لزومى ندارد حتماً در يك زمان با يكديگر واقع شوند بلكه يك نشانه در يك زمان پديد مى آيد و پايان مى پذيرد. البته گاهى هم به طور تصادفى در يك زمان چندين نشانه با هم پديد مى آيند اما شرايط بايد با يكديگر مرتبط باشند و در آخر كار موجب ظهور شوند و بتدريج ايجاد شده و آنچه وجود مى يابد استمرار داشته و از بين نرود. تمامى علامات پيش از ظهور پديد آمده و از بين مى رود ليكن شرايط به طور كامل به وجود نمى آيد، مگر نزديك ظهور و يا هنگام وقوع آن و ممكن نيست كه از بين بروند، علايم ظهور را مى توان شناسايى كرد و مى توانيم بفهميم كدام يك از آنها موجود شده و كداميك هنوز موجود نگشته است اما به شرايط نمى توان كاملا و در يك زمان پيش از ظهور دست يافت ويا آنهارا حاصل كرد زيرا برخى از آن شرايط وجود تعداد كافى از افراد آزموده و با اخلاص در سطح جهان بوده و بررسى درست و شناسايى آن براى اشخاص عادى امكان پذير نيست