از امام صادق علیه السلام سؤال شد که:
چرا به هنگام شنیدن نام «قائم» لازم است برخیزیم؟
ایشان فرمودند:
براى آن حضرت غیبت طولانى است و این لقب یادآور دولت حقه آن حضرت و ابراز تأسف بر غربت او است. لذا آن حضرت از شدّت محبت و مرحمتى که به دوستانش دارد به هر کسى که حضرتش را با این لقب یاد کند، نگاه محبت ‏آمیز می کند.
از تجلیل و تعظیم آن حضرت است که هر بنده خاضعى در مقابل صاحب (عصر) خود، هنگامى که مولاى بزرگوارش به سوى او بنگرد از جاى برخیزد. پس باید برخیزد و تعجیل در امر فرج مولایش را از خداوند منان مسئلت بنماید.

«يَسْأَلُونَكَ عَنِ الْخَمْرِ وَالْمَيْسِرِ ۖ قُلْ فِيهِمَا إِثْمٌ كَبِيرٌ وَمَنَافِعُ لِلنَّاسِ وَإِثْمُهُمَا أَكْبَرُ مِنْ نَفْعِهِمَا ۗ وَيَسْأَلُونَكَ مَاذَا يُنْفِقُونَ قُلِ الْعَفْوَ ۗ كَذَٰلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمُ الْآيَاتِ لَعَلَّكُمْ تَتَفَكَّرُونَ»

در باره شراب و قمار، از تو مى‌پرسند، بگو: «در آن دو، گناهى بزرك، و سودهايى براى مردم است، و[لى‌] گناهشان از سودشان بزرگتر است.» و از تو مى‌پرسند: «چه چيزى انفاق كنند؟» بگو: «مازاد [بر نيازمندى خود] را.» اين گونه، خداوند آيات [خود را] براى شما روشن مى‌گرداند، باشد كه در [كار] دنيا و آخرت بينديشيد.

سوره البقرة / آیه 219

اگر بخواهیم جزء بهترین‌ها باشیم، بد نبودن آسان می‌شود ولی اگر بخواهیم کمی خوب باشیم، ترک بدی‌ها بسیار سخت خواهد شد. اگر بخواهیم شیرینی تقرب را بچشیم، مزه‌های دنیا برایمان تلخ می‌شود ولی اگر بخواهیم برای رفع تکلیف بندگی کنیم، شیرینی گناه برایمان چند برابر خواهد شد. این در اختیار ماست.

«فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ ۗ وَيَسْأَلُونَكَ عَنِ الْيَتَامَىٰ ۖ قُلْ إِصْلَاحٌ لَهُمْ خَيْرٌ ۖ وَإِنْ تُخَالِطُوهُمْ فَإِخْوَانُكُمْ ۚ وَاللَّهُ يَعْلَمُ الْمُفْسِدَ مِنَ الْمُصْلِحِ ۚ وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ لَأَعْنَتَكُمْ ۚ إِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ»

و در باره يتيمان از تو مى‌پرسند، بگو: «به صلاح آنان كار كردن بهتر است، و اگر با آنان همزيستى كنيد، برادران [دينى‌] شما هستند. و خدا تباهكار را از درستكار بازمى‌شناسد.» و اگر خدا مى‌خواست [در اين باره‌] شما را به دشوارى مى‌انداخت. آرى، خداوند توانا و حكيم است.

سوره البقرة / آیه 220

حضرت آیت‌الله جاودان؛

بسم الله
حاج آقای حق شناس یک مطلبی می فرمود که حالا من این را برای زیارت امام حسین می گویم که ان شاء الله خدا نصیب همه تان و همه مان بکند. عرضم به حضورتان شما مشرف شدی. من عرض می کنم شما چهار ساعت در حرم نمان. چهار ساعت در حرم نمان. حالا غیر از اینکه مزاحم دیگران هستی و این را کاری نداریم و می خواهیم یک طور دیگر مزاحمت کنیم. شما در این چهار ساعت می توانی ده بار زیارت کنی. از حرم بیرون بیایی و اذن دخول بخوانی و دومرتبه داخل حرم شوی. بار اول اذن دخول خواندی و وارد حرم شدی. خب این یک بار زیارت حساب شد. یک زیارت کردی، دو رکعت نماز خواندی. زیارت وارث بخوانی، خب دو رکعت نماز دارد. زیارت وارث، زیارت خوبی است. بعد دو رکعت نماز خواندی و تمام. این یک زیارت کامل شد. حالا مثلا از بالای سر بیرون می آِیی و از در روبرو وارد می شوی. قبل از اینکه از در روبرور وارد شوی، آنجا یک اذن دخول دیگر می خوانی. این شد بار دوم. شما می توانی این را برای پدرت قرار بدهی. بعد باز یک زیارت می کنی و دو رکعت نماز می خوانی و بیرون می آیی و دومرتبه از در ورودی یک اذن دخول می خوانی و وارد می شوی. باز دومرتبه یک زیارت و دو رکعت نماز و یک زیارت جدید حساب شد. امروز ده بار برای شما زیارت امام حسین نوشتند. اینها مثال بود. فَلیَتَزَوَّدِ زاد و توشه برگیرد. یک زیارت امام حسین. یک زیارت امام حسین خیلی است. بدی اش این است که ما بعد خرابش می کنیم. اگر خرابش نکنیم، همین بهشت است. تمام شد. بهشتت ساخته شد. مسلم شد. اگر آدم بعدش آن را تخریب نکند، بهشت برایت ماند. ماندگار شدی. شما حتما بهشتی هستی. خب. از خودت برای خودت زاد و توشه بگیر. از خودت برای خودت بگیر. که اینجا بگیر را معنی کردند.
.
.