پاسخ: نام اصلى حضرت، (محمد) است. نامى که پيغمبر اکرم (صلى الله عليه وآله وسلم) براى او گذارده وفرمود: اسم او اسم من وکنيه او کنيه من است.

کنيه حضرت: ابو القاسم است. ونيز ابو صالح وابو عبد الله وابو ابراهيم وابو جعفر وابو الحسين هم گفته شده است. (1)
القاب حضرت: بسيار است، از جمله:
1- مهدى: مشهورترين لقب حضرت است. مهدى به اسم مصدر هدايت است، به معنى کسى که به وسيله خدا هدايت شده باشد. امام صادق (عليه السلام) در ضمن حديثى فرموده است: (آن حضرت را مهدى گويند، زيرا او مردم را به امرى که گم کرده اند هدايت مى کند). ونيز امام باقر (عليه السلام) فرموده است: (او را مهدى ناميدند براى اينکه به امرى پنهان (اسلام راستين) هدايت مى کند). (2)
2- قائم: يعنى قيام کننده به حق. رسول خدا (صلى الله عليه وآله وسلم) مى فرمايد: (از اين جهت قائم را (قائم) ناميدند، که پس از فراموش شدن نامش قيام کند). (3)
3- منصور: امام باقر (عليه السلام) در تفسير آيه شريفه (من قتل مظلوما) فرمود: (او حسين بن على (عليهما السلام) است، وبقيه آيه شريفه: (فقد جعلنا لوليه سلطانا فلا يشرف فى القتل انه کان منصورا) (4) مقصود امام زمان (عجل الله فرجه) است، مقصود امام زمان (عجل الله فرجه) است، که نامش در اين آيه (منصور) مى باشد، چنان که خداوند احمد ومحمد را محمود، وعيسى را مسيح خوانده است). (5)
4- منتظر: از امام جواد (عليه السلام) پرسيدند: چرا وى را (منتظر) مى گويند؟ فرمود: (زيرا وى براى مدتى طولانى غيبت مى نمايد وعلاقمندان، منتظر ظهورش خواهند بود وآنها که ترديد دارند انکار مى کنند..).(6)
5- بقيه الله: روايت شده که چون آن حضرت خروج کند، پشت به کعبه مى کند، وسيصد وسيزده مرد به دور او جمع مى شوند واول چيزى که تکلم مى فرمايد، اين آيه است: (بقيه الله خير لکم ان کنتم مؤمنين). (7)
آنگاه مى فرمايد: منم بقيه الله وحجت او وخليفه او بر شما، پس هيچ سلام کننده اى به او سلام نمى کند، مگر اينکه گويد: (السلام عليک يا بقيه الله فى ارضه). (8)
آن حضرت است که در بسيارى از ادعيه واخبار به همين لقب مذکور شده اند، وبيشترين محدثين آن را ذکر نموده اند وبا آنکه در اين لقب ساير ائمه عليهم السلام شريکند وهمه حجت خدايند بر خلق، ليکن چنان اختصاص به آن جناب دارد که در اخبار هر جا بدون قرينه وشاهدى ذکر شود، مراد آن حضرت است. وبعضى گفته اند: لقب آن حضرت (حجه الله) است. به معنى غلبه، يا سلطنت خداى بر خلايق، چه اين هر دو به واسطه آن حضرت به ظهور خواهد رسيد. ونقش خاتم آن جناب، (انا حجه الله) است. (9)
القاب ديگرى چون: خلف صالح، شريد (رانده شده)، غريم (طلب کار)، مؤمل (منتظر، وآرزو برآورده شده)، منتقم، ماء معين (آب ظاهر وجارى بر روى زمين)، ولى الله، صاحب الزمان وغيره است که جهت توضيحات بيشتر مى توان به کتاب منتهى الآمال وبحار الانوار وکتب مربوطه مراجعه نمود.
پي نوشته ها :
(1) الزام الناصب، شيخ حائرى يزدى، ج 1، ص 483.
(2) اثبات الهداه، شيخ حر عاملى، ج 7، ص 110 و169.
(3) معانى الاخبار، شيخ صدوق، ص 65.
(4) سوره اسراء، آيه 35.
(5) تفسير فرات کوفى، ص 240.
(6) کمال الدين وتمام النعمه، صدوق، ص 378.
(7) سوره هود، آيه 86.
(8) منتهى الآمال، محدث قمى، ج 2، ص 286.
(9) منتهى الآمال، محدث قمى، ج 2، ص 287.

ﺣﺠﺎﺏ ﺗﻨﻬﺎ ﯾﮏ ﺍﺭﺯﺵ ﻓﺮﺩﯼ ﻣﺤﺴﻮﺏ ﻧﻤﯽ‌ﺷﻮﺩ ﺑﻠﮑﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺟﻨﺒﻪ‌ﯼ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺁﻥ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﺎﮐﯿﺪ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻋﺪﻡ ﺭﻋﺎﯾﺖ ﺁﻥ ﭼﻮﻥ ﺑﻪ ﻧﻮﻋﯽ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﺩﺭﮔﯿﺮ ﻣﯽ‌ﮐﻨﺪ, ﻧﻮﻋﯽ ﺣﻖ‌ﺍﻟﻨﺎﺱ ﺑﻪ ﺷﻤﺎﺭ ﻣﯽ‌ﺭﻭﺩ. ﺍﺯ ﻃﺮﻓﯽ ﺣﺠﺎﺏ ﺩﺭ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﯾﮏ ﺍﺭﺯﺵ ﺩﯾﻨﯽ ﺍﺟﺒﺎﺭﯼ ﻧﺸﺪﻩ ﺑﻠﮑﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺣﻘﻮﻕ ﺭﻭﺍﻧﯽ ﻣﺮﺩﻡ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﺟﺒﺎﺭ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺍﮔﺮ ﻣﺎ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺯ ﺯﺍﻭﯾﻪ ﺩﯾﻨﯽ ﺑﻪ ﺍﺟﺒﺎﺭ ﺣﺠﺎﺏ ﺑﻨﮕﺮﯾﻢ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺜﻼ ﻣﺮﺩﻡ ﺭﺍ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﮐﻨﯿﻢ ﺑﻪ ﺯﻭﺭ ﻭ ﺍﺟﺒﺎﺭ ﺑﺎ ﺧﺪﺍﯼ ﺧﻮﺩ ﺭﺍﺯ ﻭ ﻧﯿﺎﺯ ﮐﻨﻨﺪ!!

ﺧﻼﺻﻪ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺣﺠﺎﺏ ﻭ ﻋﻔﺎﻑ ﺗﺄﺛﯿﺮ ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﺑﺮ ﻓﺮﻫﻨﮓ ﻭ ﺗﺮﺑﯿﺖ ﻭ ﺍﻣﻨﯿﺖ ﺭﻭﺍﻧﯽ ﺩﺭ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ ﺷﺌﻮﻥ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺳﯿﺎﺳﯽ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﻭ…ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺗﺎ ﻭﻗﺘﯽ ﺟﻤﻬﻮﺭﯼ ﺍﺳﻼﻣﯽ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺑﺎ ﺭﺍﯼ ﺍﮐﺜﺮﯾﺖ ﻣﺮﺩﻡ ﺑﻪ ﻗﻮﻩ ﺧﻮﺩ ﺑﺎﻗﯽ ﺳﺖ, ﺭﻋﺎﯾﺖ ﺣﺠﺎﺏ ﺍﺯ ﻣﻬﻢ‌ﺗﺮﯾﻦ ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖ‌ﻫﺎ ﻭ ﻣﻄﺎﻟﺒﺎﺕ ﻣﺮﺩﻡ ﻣﺤﺴﻮﺏ ﻣﯽ‌ﺷﻮﺩ.
ﺣﺠﺎﺏ ﺑﺎ ﺯﯾﺒﺎﯾﯽ ﺩﺭ ﺗﻌﺎﺭﺿﺴﺖ; ﺑﻪ ﻋﺒﺎﺭﺗﯽ ﺩﯾﮕﺮ, ﺣﺠﺎﺏ ﻣﺎﻧﻊ ﺑﺮﻭﺯ ﺯﯾﺒﺎﯾﯽ ﺳﺖ (ﺑﺮﺧﯽ ﺩﺧﺘﺮﺍﻥ ﺟﻮﺍﻥ ﺍﺩﻋﺎ ﻣﯽ‌ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﺣﺠﺎﺏ ﻣﺎﻧﻊ ﺍﺯﺩﻭﺍﺟﺸﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﭼﻮﻥ ﻣﺮﺩﺍﻥ ﺑﻪ ﺯﯾﺒﺎﯾﯽ ﺁﻥ‌ﻫﺎ ﭘﯽ ﻧﻤﯽ‌ﺑﺮﻧﺪ)
ﺩﺭ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺯﯾﺒﺎﯾﯽ‌ﮔﺮﺍﺳﺖ ﺷﮑﯽ ﻧﯿﺴﺖ. ﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎﻧﯽ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﺩ ﻣﺤﺒﻮﺏ ﺑﺎﺷﺪ ﺍﻣﺎ ﻣﺤﺒﻮﺏ ﭼﻪ ﮐﺴﯽ؟ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺯﯾﺒﺎﯾﯽ‌ﻫﺎﯼ ﻇﺎﻫﺮﯼ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﻣﺤﺒﻮﺏ ﺷﻮﺩ, ﻣﺤﺒﻮﺏ ﻫﻮﺱ ﺭﺍﻥ‌ﻫﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ. ﮐﻤﺘﺮ ﮐﺴﯽ ﺩﺭ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻣﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻩ ﺷﻬﻮﺍﻧﯽ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻧﮕﺮﯾﺴﺘﻪ ﺷﻮﺩ. ﯾﮏ ﻋﺎﻟﻢ ﯾﺎ ﻋﺎﺭﻑ ﺣﺘﯽ ﺍﮔﺮ ﻇﺎﻫﺮ ﺯﯾﺒﺎ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻣﺤﺒﻮﺏ ﻣﺮﺩﻡ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺯﯾﺒﺎﯾﯽ ﺍﺻﯿﻞ ﺩﺭ ﻋﻠﻢ ﻭ ﺍﺧﻼﻕ ﺍﺳﺖ, ﻧﻪ ﺯﯾﺒﺎﯾﯽ‌ﻫﺎﯼ ﺟﺴﻤﯽ.
ﻭ ﺍﻣﺎ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﺩﺧﺘﺮﺍﻥ ﺟﻮﺍﻥ ﺍﯾﻦ ﭘﺎﺳﺦ ﺭﺍ ﻣﯽ‌ﺗﻮﺍﻥ ﺩﺍﺩ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﮐﺴﯽ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﺻﺮﻑ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﻃﺮﻑ ﺯﯾﺒﺎﺳﺖ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﺎ ﺍﻭ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﮐﻨﺪ ﻣﺴﻠﻤﺎ ﺍﮔﺮ ﺯﻥ ﺯﯾﺒﺎﺗﺮﯼ ﺭﺍ ﺩﯾﺪ, ﻗﺒﻠﯽ ﺭﺍ ﻭﻝ ﻣﯽ‌ﮐﻨﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺳﺮﺍﻍ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺭﻓﺖ. ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﻣﺜﺎﻝ‌ﻫﺎﯼ ﻧﻘﻀﯽ ﻫﻢ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺑﺤﺚ ﺣﺠﺎﺏ ﻭ ﻋﻔﺎﻑ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﺍﯾﻨﺴﺖ ﮐﻪ ﺩﺧﺘﺮ ﺷﻌﯿﺐ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻗﺮﺁﻥ ﺁﻣﺪﻩ “ﺗﻤﺸﯽ ﻋﻠﯽ ﺍﺳﺘﺤﯿﺎ” ﯾﻌﻨﯽ ﺍﺯ ﺣﯿﺎ ﻭ ﻋﻔﺖ ﺍﻭ ﺳﺨﻦ ﺑﻪ ﻣﯿﺎﻥ ﺁﻣﺪﻩ, ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﻓﺮﺩ ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩﺵ (ﺣﻀﺮﺕ ﻣﻮﺳﯽ) ﺑﺮﺍﯼ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﯽ‌ﮔﯿﺮﺩ. ﺩﺭ ﺿﻤﻦ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺪﺍﻧﯿﻢ ﮐﻪ ﺑﺪﺣﺠﺎﺑﯽ‌ﻫﺎ, ﺟﻮﺍﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺧﻮﺩ ﻭ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ, ﺑﯽ ﺗﻌﻬﺪ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮐﺮﺩ

حدیث (1) امام صادق عليه السلام :

إنَّ لِلّهِ عَزَّ وَ جَلَّ عِبَاداً فِی الأرض مِن خَالِص عِبَادِهِ مَا یُنزلُ مِنَ السَّمَاء تُحفَةً إلَی الأرض إلَّا صَرَفَهَا عَنهُم إلَی غَیرِهِم وَ لَا بَلِیَةً إلّا صَرَفَهَا إلَیهِم.

خدای عز و جل بندگانی در زمین دارد و در بین بندگان خالصش، کسانی هستند که هر نعمتی از آسمان به زمین فرود آید، آن را از ایشان باز دارد و به دیگران دهد، و هر گرفتاری که نازل شود، بر ایشان فرود آورد.

اصول کافی (ط-الاسلامیه) ، ج2 ، ص 253 (باب شدة ابلاء المومن حدیث 5)

حدیث (2) امام باقر عليه السلام :

إنَّ اللّهَ تَبارَکَ وَ تَعالی إذا أحَبَّ عَبداً غَتَّهُ بِالبَلاءِ غَتّاً وَ ثَجَّهُ بِالبَلاءِ ثَجّاً فإذا دَعاهُ قالَ لَبَّیکَ عَبدی لَئِن عَجّلتُ لَکَ ما سَأَلتَ إنّی علی ذلِکَ لَقادرٌ و لَئِنِ ادَّخرتُ لَکَ فَما ادَّخرتُ لَکَ فَهُوَ خَیرٌ لَکَ .

خداوند تبارک و تعالی چون بنده ای را دوست دارد در بلا و مصیبتش غرقه سازد و باران گرفتاری بر سرش فرود آرد و آنگاه که این بنده خدا را بخواند فرماید : لبیک بنده ی من ! بی شک اگر بخواهم خواسته ات را زود اجابت کنم می توانم اما اگر بخواهم آن را برایت اندوخته سازم این برای تو بهتر است

اصول کافی(ط-الاسلامیه)، ج2 ، ص 253 (باب شدة ابلاء المومن حدیث 7)

حدیث (3) امام صادق عليه السلام :

المومِنُ لَا یَمضِی عَلَیهِ اربَعُونَ لَیلَه الَا عَرَضَ لَهُ امرُ یَحزُنُهُ یُذَکَرُ بِهِ.

چهل شب بر بنده مومن نگذرد مگر اینکه واقعه ای برایش رخ دهد و او را غمگین سازد و به واسطه آن ، متذکر گردد.

اصول کافی(ط-الاسلامیه) ، ج2 ، ص 254 (باب شدة ابلاء المومن حدیث 11)

حدیث (4) امام صادق عليه السلام :

اِنَ فِی الجَنَه مَنزِلَهً لَا یَبلُغُهَا عَبدٌ اِلَا بِالِابتِلَاء فِی جَسَدِهِ.

در بهشت مقام و منزلتی وجود دارد که هیچ بنده ای به آن نرسد ، مگر به درد و بیماری ای که در بدنش حادث شود.

اصول کافی(ط-الاسلامیه) ، ج2 ،ص255 (باب شدة ابلاء المومن حدیث 14)

نهج البلاغه

روش برخورد با دنيا

آگاه باشيد! دنيا خانه اي است كه كسي ايمني ندارد مگر در آن به جمع آوري توشه آخرت پردازد، و از كارهاي دنيايي كسي نجات نمي يابد. مردم به وسيله دنيا آزمايش مي شوند، پس هر چيزي از دنيا را براي دنيا به دست آورند از كفشان بيرون مي رود، و بر آن محاسبه خواهند شد، و آنچه را در دنيا براي آخرت تهيه كردند به آن خواهند رسيد، و با آن خواهند ماند، دنيا در نظر خردمندان چونان سايه اي است كه هنوز گسترش نيافته، كوتاه مي گردد، و هنوز فزوني نيافته كاهش مي يابد.

فاطمه زیباترین واژه هاست
فاطمه ناموس شاه لافتی است

فاطمی بودن تشیع بودن است
فاطمه راه علی پیمودن است

فاطمه آلاله آلاله هاست
فاطمه سوز و گداز ناله هاست

فاطمه گنجینه ای از خاتم است
فاطمه چشم و چراغ عالم است

فاطمه روح علی جان علیست
فاطمه هم عهد و پیمان علیست

فاطمه تفسیر یاسین است و بس
باغ هستی را گل آذین است و بس

فاطمه سبزینه سبزینه هاست
فاطمه آوای وای سینه هاست

نی توان گفتن زنی مانند اوست
قلب احمد از ازل پیوند اوست

فاطمه از هر پلیدی عاری است
فاطمه فرهنگی از بیداری است

فاطمه یعنی زمین یعنی زمان
فاطمه یعنی حدیث قدسیان

فاطمه یعنی ثریا تا سمک
فاطمه یعنی مدینه تا فدک

فاطمه دریای عصمت را در است
فاطمه جامی است کز کوثر پر است

فاطمه راز هزاران رازهاست
فاطمه خود برترین اعجاز هاست

کعبه را آیینه روی فاطمه است
پنج تن را آبروی فاطمه است

فاطمه یک یادبود ماندنی است
فاطمه تنها سرود خواندنی است

فاطمه علامه ساز مکتب است
فاطمه آموزگار زینب است

فاطمه رمز تماس با خداست
فاطمه تاج عروسان سماست

آسمان هم خاکسار فاطمه است
یا علی مولا شعار فاطمه است