بسم الله الرحمن الرحیم

 امیرالمومنین _علیه السلام_ میفرمایند:

وقتي مؤمن برادرش را به خشم آورد، به يقين از او جدا شده است. /حکمت 480/

 براى این گفتار حكيمانه مورد بحث سه تفسير به نظر مى رسد و ممكن است همه آن ها در مفهوم كلام امام(عليه السلام)جمع باشد.

نخست خشمگين ساختن دوستان؛ دوم شرمنده نمودن آن ها؛ و سوم برترى جويى و تكبر دربرابر آن ها

هركدام از اين امور سه گانه براى جدا شدن دوستان از انسان كافى است؛ البته
ممكن است انجام يك مرتبه و دو مرتبه اين كارها تأثيرگذار نباشد ولى به يقين اگر
تكرار شود سبب جدايى از دوستان خواهد شد

 امام علی _علیه السلام_ می فرمایند:

اگر بنده خدا أجل و پايان كارش را مي ديد، با آرزو و غرور خود دشمني مي ورزيد.

 امام امیرالمومنین میفرمایند:

با مردم آنگونه معاشرت كنيد، كه اگر مرديد بر شما اشك ريزند، و اگر زنده مانديد، با اشتياق سوي شما آيند!
/حکمت 10/

 اشاره به اين که پيوند محبت و دوستى را از طريق برخورد خوب و نيکى و خدمت کردن به مردم آنچنان محکم کنيد که شما را به منزله نزديک ترين عزيزان خود بدانند:

بسم الله الرحمن الرحیم

 امام علی _علیه السلام_ فرمودند:

غم و اندوه خوردن، نیمی از پیری است!
/حکمت 143/

 در حديثى آمده است که زيارت اهل قبور غم و اندوه را زايل مى کند، زيرا سرچشمه بسيارى از اندوه ها امور مادى است!
هنگامى که انسان به زيارت اهل قبور مى رود و پايان کار دنيا را مى بيند که ثروتمند و مسکين همه در يک جا خفته اند و هيچ کدام جز کفنى با خود از اين دنيا نبرده اند آرامش پيدا مى کند.

شهید سید مرتضی آوینی:

در دنیا جز نامی و چند عكسی و یك مشت یادگار، ظاهراً چیزی از شهید باقی نمي‌ماند.
اما با چشم سِر، در منظر حقیقت، این خون شهید است كه در شریان‌های حیات تاریخی انسان جریان دارد و هیچ فیضی نیست مگر آنكه با وساطت شهید نزول مي‌یابد.

کتاب گنجینه ی آسمانی / ص ۲۷۱