قطعا بسیاری از ما ضرب المثل «فوت کوزه‌‌گری» را شنیده‌‌ایم و خیلی از ما داستان این ضرب المثل را هم می‌‌دانیم.

⁉️اما این داستان چقدر ما را به فکر واداشته و چقدر در آن تأمّل کرده‌‌ایم؟
بیایید یکبار دیگر این داستان را به گونه‌‌ی دیگر بازخوانی کنیم.

ماجرای شاگرد کوزه‌‌گر را شنیده‌‌ای؟
که مغازه‌‌‌ای زد و کوزه‌‌گری را به راه انداخت.
روزی می‌‌خواست لعاب کاری کند. چون کوزه‌‌ی بی لعاب قیمتی دارد و کوزه لعاب دار قیمتی.
کوزه بی لعاب مصرفی دارد و کوزه لعاب دار مصرفی.
کوزه‌‌‌های بی لعاب، توی روستاها، خانه‌‌های گِلی و کلنگی، زیر درخت، توی باغچه و خلاصه پا در گِل اند،
اما کوزه‌‌های لعاب دار در موزه‌‌ها و قصرها و یا بالای طاق‌‌های بلند…
اما بیچاره شاگرد هر چه می‌‌کرد لعاب‌‌ها بر کوزه‌‌ها نمی‌‌نشست.
روزی نزد استاد خود رفت و ماجرا را باز گفت.
استاد کوزه‌‌گر از او خواست تا در پیش چشمش کوزه را لعاب دهد.
شاگرد همانجا کوزه‌‌ای را برداشت و بر آن لعاب ریخت. باز هم ریزش کرد و بر کوزه ننشست.
استاد کوزه‌‌گر تبسمی کرد و گفت: همان کوزه را بیاور و آورد. اما پیش از آنکه بر آن لعاب ریزد، کوزه را فوت داد و با فوت‌‌های خود گرد و غبارها را از کوزه دور ساخت و آنگاه لعاب را بر آن ریخت و چه خوش نشست!
سپس رو به شاگرد خود کرد و گفت: فوت کوزه‌‌گری یادت نرود، چون کوزه‌‌ها غبار دارند و غبارها مانع لعاب می‌‌شوند و نمی‌‌گذارند لعاب بر کوزه‌‌ها بنشیند.
آری . . .
ما همان کوزه‌‌ایم و هوی‌‌ها و هوس‌‌ها همان غبارها.
حقایق سرایی است آراسته *** هوی و هوس گرد برخاسته(سعدی)

امیرالمؤمنین(ع) فرمود:

روزی رسول خدا(ص) به منزل ما آمد در حالى که فاطمه نزدیک دیگ غذا نشسته بود و من عدس پاک می‌‌کردم.
به من فرمود: یا ابا الحسن!
عرض کردم: بفرما یا رسول الله(ص).
فرمود: خوب گوش کن که آنچه می‌‌گویم به فرمان پروردگار من است:
. . . یا علی! هر که در خانه به خدمت عیال پردازد و تکبّر نورزد، خدا نامش را در دفتر شهدا ثبت فرماید
و به عوض هر شب و روزی که می‌گذراند، ثواب هزار شهید در حقّ او می‌‌‌نویسد
و به عوض هر گامی که بر می‌‌دارد، ثواب حجّ و عمره برای او می‌‌نویسد
و به عوض هر رگی که در بدن اوست، شهری در بهشت به وی می‌‌بخشد . . . .

متن حدیث:
 «دَخَلَ عَلَیْنَا رَسُولُ اللهِ(ص) وَ فَاطِمَةُ جَالِسَةٌ عِنْدَ الْقِدْرِ وَ أَنَا أُنَقِّی الْعَدَسَ.
قَالَ: یَا أَبَا الْحَسَنِ؟
قُلْتُ: لَبَّیْکَ یَا رَسُولَ اللهِ.
قَالَ: إسْمَعْ مِنِّی وَ مَا أَقُولُ إِلَّا مِنْ أَمرِ رَبِّی؛
. . . یَا عَلِیُّ مَنْ کَانَ فِی خِدْمَةِ الْعِیَالِ فِی الْبَیْتِ وَ لَمْ یَأْنَفْ کَتَبَ اللهُ تَعَالَى اسْمَهُ فِی دِیوَانِ الشُّهَدَاءِ وَ کَتَبَ اللهُ لَهُ بِکُلِّ یَوْمٍ وَ لَیْلَةٍ ثَوَابَ أَلْفِ شَهِیدٍ وَ کَتَبَ لَهُ بِکُلِّ قَدَمٍ ثَوَابَ حِجَّةٍ وَ عُمْرَةٍ وَ أَعْطَاهُ اللهُ تَعَالَى بِکُلِّ عِرْقٍ فِی جَسَدِهِ مَدِینَةً فِی الْجَنَّةِ . . .»
«جامع الأخبار: 102»

 حضرت امام خامنه ای:

 تعبیر قرارگاه ممکن است به بعضی گوش ها سنگین بیاید -قرارگاه یک اصطلاح جنگی است، اصطلاح نظامی است- و بگویند آقا، قرارگاه مال مسائل نظامی است، شما در مسائل فرهنگی هم فکر نظامی را رها نمی کنید! واقع قضیه این است که کارزار فرهنگی از کارزار نظامی اگر مهم تر نباشد و اگر خطرناک تر نباشد،کمتر نیست.

۱۳۹۲/۰۹/۱۹

حاج آقا قرائتی نقل میکنند:

پلیس مخفی رژیم گذشته (ساواک)، برای جذب طلاب ضعیف الایمان دفتری در قم تأسیس کرده بود.
روزی آیت الله العظمی گلپایگانی قدّس سرّه قبل از شروع درس قدری گریه کردند. من هم آن روز در درس حاضر بودم. طلبه ها گیج شده بودند که راز گریه آقا چیست؟ آقا لب به سخن گشود و فرمودند: شنیده ام چند نفر آخوند پول گرفته و خود را به رژیم شاه فروخته اند! من اعلام می کنم، هر طلبه ای که پول طاغوت را گرفت و رفت، نگوید رفتم، بلکه بگوید: من قابل نبودم و امام زمان علیه السلام مرا از حوزه بیرون انداخت.

قال النبی صلی الله علیه و آله و سلم:

یفتح ابواب السماء بالرحمة فی اربع مواضع: عند نزول المطر، و عند نظر الولد فی وجه الوالدین، و عند فتح باب الکعبة، و عند النکاح.
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمودند:

درهای رحمت آسمانی در چهار وقت گشوده می‏شود:
1- موقع بارش باران.
2- زمانی که فرزند به چهره پدر و مادرش می‏نگرد.
3- هنگام گشوده شدن در کعبه.
4- هنگام برپایی مراسم عقد و عروسی.
بحار الانوار، ج 103، ص 221