ارزش و عظمت زینب کبری،به خاطر موضع و حرکت عظیم انسانی و اسلامی او بر اساس تکلیف الهی است.کار او،تصمیم او،نوع حرکت او،به او این طور عظمت بخشید.هر کس چنین کاری بکند ولو دختر امیر الموءمنین(ع) هم نباشد،عظمت پیدا می کند.بخش عمده ی این عظمت از اینجاست که اولا موقعیت راشناخت؛هم موقعیت قبل از رفتن امام حسین(ع) به کربلا،هم موقعیت لحظات بحرانی عاشورا،هم موقعیت حوادث کشنده ی بعد از شهادت امام حسین را و ثانیا طبق هر موقعیت،یک انتخاب کرد.این انتخاب ها زینب را ساخت.

انسان_250_ساله
(بیانات مقام معظم رهبری درباره ی زندگی سیاسی_مبارزاتی ائمه معصومین علیهم السلام)

 مشاورۀ استاد پناهیان به یک مادر و مربی مدرسۀ دخترانه

یک مادر مذهبی می‌گفت: حجاب دخترم دارد خراب می‌شود، من خودم حجاب همۀ دخترهای یک دبیرستان را درست کرده‌ام، ولی دختر خودم را نتوانستم درست کنم. گفتم: شما گاهی در خانه، جلوی بچه‌ها به پدرشان بد و بیراه می‌گویی و آدم حسابش نمی‌کنی؟ ‌گفت: خُب او که سواد ندارد، یک کارگر است! گفتم: پس بد و بیراه می‌گویی؟ گفت: خُب، گاهی پیش می‌آید. گفتم: پس احتمالا دخترت درست نمی‌شود. گفت: حاج آقا، این‌طوری نگو! به من راه حل نشان بده! گفتم: دختر به پدر تکیه دارد و وقتی احترام پدر شکست، دختر به چه کسی تکیه کند؟! خُب می‌رود در خیابان یک کسی را پیدا کند…

متکبر،بخیل و ترسو هستند! ﺍمیرالمؤمنین ﻋﻠﯽ (علیه السلام) ﻣﯽ ﻓﺮﻣﺎﯾﻨﺪ:
.
ﺯﻧﺎﻥ ﻭ ﺩﺧﺘﺮﺍﻥ ﻣﻮﻣﻦ ﺑﺎﯾﺪ ﺍﯾﻦ ﺳﻪ ﺻﻔﺖ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﺮﺩﺍﻥ ﺑﺪ ﺍﺳﺖ،ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ. .
ﺍﻭﻝ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﻣﺘﮑﺒﺮ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺩﯾﮕﺮ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺗﺮﺳﻮ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭ ﺳﻮﻡ ﻫﻢ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺑﺨﯿﻞ ﺑﺎﺷﻨﺪ. .
ﺍﻣﺎ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﻣﺘﮑﺒﺮ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﯾﻌﻨﯽ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻧﺎﻣﺤﺮﻡ ﺑﺎ ﻗﺎﻃﻌﯿﺖ ﻭ ﺗﺮﺷﺮﻭﯾﯽ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﻨﺪ ﻭ ﺍﺯ ﺣﺮﻑ ﺯﺩﻥ ﺑﺎ ﻋﺸﻮﻩ ﻭ ﺗﺒﺴﻢ ﮐﻪ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﺗﺤﺮﯾﮏ ﻣﯿﮑﻨﺪ ﺑﭙﺮﻫﯿﺰﻧﺪ. .
ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﺯ ﺗﺮﺱ ﻫﻢ ﺗﺮﺱ ﺍﺯ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻮﺩﻥ ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺎﻧﺪﻥ ﺑﺎ ﺷﺨﺼﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻧﺎﻣﺤﺮﻡ ﺩﺍﺭﺩ. .
ﺍﻣﺎ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺑﺨﯿﻞ ﺑﺎﺷﺪ ﯾﻌﻨﯽ ﺩﺭ ﺣﻔﻆ ﻣﺎل ﺧﻮﺩ ﻭ ﺷﻮﻫﺮ،ﮐﻤﺎﻝ ﺩﻗﺖ ﻭ ﻭﺳﻮﺍﺱ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﺮﺝ ﺩﻫﺪ ﻭ ﺍﻣﺎﻧﺖ ﺩﺍﺭ ﺍﻣﻮﺍﻝ ﻫﻤﺴﺮ ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺷﺪ. .
ﻧﻬﺞ ﺍﻟﺒﻼ‌ﻏﻪ ﻓﯿﺾ ﺍﻻ‌ﺳﻼ‌ﻡ-ﺣﮑﻤﺖ266،ﺹ1191 .

هند دختر عبدالله بن عامر «همسر يزيد» و از ارداتمندان به اهل بيت (ع) بود، وي پساز ورود اهل بيت به شهر شام وقتي زينب (ع) و ديگر مخدرات را شناخته و از شهادت ابي عبدالله (ع) باخبر شد، از شدت ناراحتي سنگي از زمين برداشت و بر سر خود كوبيد، و خون از سرش به صورتش جاري گرديد و بي هوش شد. پس از آن كه به هوش آمدف حضرت زينب (ع) به بالين او آمد و فرمود:
«اي هند! برخيز و به خانه برو، مي ترسم شوهرت يزيد به تو آسيب برساند.»
سپس هند برخاست و سرش را برهنه كرد و لباسش را پاره نمود و با پاي برهنه نزد يزيد كه در مجلس عمومي خود بود آمد و فرياد زد:
«اي يزيد! آيا تو فرمان داده اي كه سر مقدّس امام حسين (ع) را در كنار دروازده ي شام روي نيزه قرار دهند و آويزان كنند؟»
يزيد كه بر سرش تاجر رنگارنگ سلطنت بود و بر سرير سلطنتي تكيه داده بود تا همسرش را در آن حال ديد، برخاست و او را پوشانيد.
وقتي هند ديد يزيد او را پوشانيد، با فرياد گفت:
«اي يزيد! واي بر تو، درباره ي من غيرت كردي و مرا پوشاندي، پس چرا اين غيرت را درباره ي دختران زهراي اطهر (ع) نكردي؟ پوشش آنها را دريدي و چهره هايشان را آشكار ساختي.»
يزيد پست و رذل نسبت به ناموسش غيرت داشت، وي نتوانست ببيند همسرش بدون پوشش باشد. قبل از هر گونه سخني ابتدا تاج يا عمامه ي خود را برداشت بر سر زن خود گذارد كه همسرش سر برهنه نباشد.

ابن عباس گويد:
(انّ موسي (ع) كان رجلاً غيوراً، لايصحب الرّفقه لئلاتري امراته) 3
«همانا حضرت موسي (ع) مردي غيرتمند بود، با كسي مصاحبت نداشت، به خاطر آن كه ناموسش ديده نشود (كسي را به خانه نمي آورد)».
3 . آثار الصادقين، ج 16، ص 135.