حضرت باقر(ع) فرمود:

خداوند متعال می‌‌فرماید: اى فرزند آدم! سه نعمت بزرگ و سه منت بر تو نهادم:
1- زشتیها و عیوبى را مستور نموده و پوشانیدم که اگر خانواده خودت آنها را می‌‌دانستند پرده ‌پوشى نمی‌‌کردند(یا تو را به خاک نمى‌‌‌‏سپردند)
2- گشایش و توسعه در زندگى به تو دادم، سپس از تو قرض خواستم(کمک به مستمندان و صدقه دادن، که چند برابر به تو عوض دهم) ولى تو قدم خیرى بر نداشتى و چیزى را از پیش نفرستادى
3- نزدیک مرگت ثلث مال را در اختیار تو نهادم(که هرگونه بخواهی وصیت کنی)، باز هم قدمى برنداشتى و چیزى از پیش نفرستادى.

متن حدیث:
 «إِنَّ اللهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَى یَقُولُ ابْنَ آدَمَ تَطَوَّلْتُ عَلَیْکَ بِثَلَاثَةٍ سَتَرْتُ عَلَیْکَ مَا لَوْ یَعْلَمُ بِهِ أَهْلُکَ مَا وَارَوْکَ وَ أَوْسَعْتُ عَلَیْکَ فَاسْتَقْرَضْتُ مِنْکَ فَلَمْ تُقَدِّمْ خَیْراً وَ جَعَلْتُ لَکَ نَظِرَةً عِنْدَ مَوْتِکَ فِی ثُلُثِکَ فَلَمْ تُقَدِّمْ خَیْرا»
«بحارالأنوار ‏67: 19»

رسول خدا(ص) فرمود:

از فحش و ناسزا بپرهیزید که خداوند عزوجل فحش‌‌دهنده‌‌‌ی بى‏شرم را دوست ندارد
و از ظلم و ستم بپرهیزید که درجه ظلم نزد خدا؛ تاریکیهای روز قیامت است،
و از بخل بپرهیزید که آن کسانى را که پیش از شماها بودند وادار کرد تا خون خود را ریختند، و قطع رحم کردند، و بى‏‌‌آبرو شدند و محارم خود را حلال دانستند.

متن حدیث:
 «إِیَّاکُمْ وَ الْفُحْشَ فَإِنَّ اللهَ عَزَّ وَ جَلَّ لَا یُحِبُّ الْفَاحِشَ الْمُتَفَحِّشَ وَ إِیَّاکُمْ وَ الظُّلْمَ فَإِنَّ الظُّلْمَ عِنْدَ اللهِ هُوَ الظُّلُمَاتُ یَوْمَ الْقِیَامَةِ وَ إِیَّاکُمْ وَ الشُّحَّ فَإِنَّهُ دَعَا الَّذِینَ مِنْ قَبْلِکُمْ حَتَّى سَفَکُوا دِمَاءَهُمْ وَ دَعَاهُمْ حَتَّى قَطَّعُوا أَرْحَامَهُمْ وَ دَعَاهُمْ حَتَّى انْتَهَکُوا وَ اسْتَحَلُّوا مَحَارِمَهُم‏»
«بحار الأنوار ‏72: 309»

نمازت که تمام شد، سجاده را شاهد بگیر که هیچ نمازی را بدون دعای فرج تمام نکردی!

امام زمان می فرمایند:

نادانان، کم خردان شیعه و کسانی که پر و بال پشه از دینداری آنان برتر و محکم تر است، ما را آزار می دهند.

نشانی حدیث: کتاب بحارالانوار، جلد25، صفحه ی 266

«شهید یعنی: به خیرگذشت…نزدیک بود بمیرد!»
“تو”
چه میکنی،این میانه ی خون برادرم…؟!برای بیداری ما…؟!
آخ …
یادم رفته بود …
شهید بیدارمیکند …
شهید دستت را میگیرد …
شهید بلندت میکند …
شهید ، “شهیدت” میکند …

فکه و اروند یا دمشق وحلب… یا صعده و صنعا…!
فرقی نمیکند…
شهید ، شهیدت میکند ؛ باورنمیکنی….؟؟؟؟
حالا عکس را بزرگ کن ،
بزرگتر…
حالا زل بزن….!!!
بیدار که بشوی ، جاده خاکی انحرافی رفته را برمیگردی به صراط مستقیم…
شهادت میوه ی درختان جاده ی صراط مستقیم است ..!
یادت باشد : «شهید ، شهیدت میکند»

اگر همه موجودات بر حسين عليه السلام گريانند، جاى شگفتى نيست و اگر مى گوييم هر مخلوقى بر او اشك مى ريزد، مبالغه يا گزافه گويى نكرده ايم ، چنانچه از باب تمثيل و استعاره هم نمى باشد؛ حتى زبان حال و يا فرض ديگرى هم در كار نيست ، بلكه همه موجودات از جمله پيامبر، فرشته ، ملك ، جن و انس ، شيطان ، بهشت و جهنم ، درخت و گياه و حيوان ، خورشيد و ماه ، همه حقيقتا بر او گريانند. و نه تنها در اين عالم ، بلكه خورشيدهاى همه جهان ها، ماه ها و آسمان ها، زمين ها و ساكنان آنها هم ، همه براى او گريه مى كنند، و گريه هر موجودى بر حسب آن مورد، گريه حقيقى است و منظور از گريه ، گريه هر چيزى بعد از شهادت آن حضرت نمى باشد، بلكه مقصود گريه موجودات قبل از قتل امام عليه السلام نيز است . همان طور كه در زيارت منقول از حضرت حجت عج در ماه شعبان آمده است كه آسمان و هر كه در آن است و زمين و هر چه در روى آن است ، به حال آن حضرت گريانند.
حتى وسايلى كه به واسطه آنها حضرت به شهادت رسيد نيز از جمله گريه كنندگان بر امام حسين عليه السلام هستند، چنانچه حكيم در قصيده خود گفته است ؛
السيف يفرى بنحره باكيا
والرمح ينعى قائما و ينثنى
فالنبل يصيبه و يبكى
والرمح شائل للراس يبكى (5)

قاتلان آن حضرت هم خارج از گريه كنندگان بر ايشان نيستند؛ زيرا آنها نيز به وجود عام و ماهيت شان دچار انكسار مى شوند و به حقايق و فطرتشان بر حسين عليه السلام گريانند، ولى به مقتضاى صفات افعالى اختيارى ، در آتش جاودانند. و گريه نمى كنند مگر وقتى كه از اعمال خود غافل باشند كه در اين حال گريه ظاهرى و اختيارى دارند، مانند كسى كه خدا را از روى ستم و طغيان انكار مى كنند، اما جان و روح شان به خدا يقين دارد.(6)
الخصائص الحسینیه