سه منت خدا بر ما و سه کفران ما
حضرت باقر(ع) فرمود:
خداوند متعال میفرماید: اى فرزند آدم! سه نعمت بزرگ و سه منت بر تو نهادم:
1- زشتیها و عیوبى را مستور نموده و پوشانیدم که اگر خانواده خودت آنها را میدانستند پرده پوشى نمیکردند(یا تو را به خاک نمىسپردند)
2- گشایش و توسعه در زندگى به تو دادم، سپس از تو قرض خواستم(کمک به مستمندان و صدقه دادن، که چند برابر به تو عوض دهم) ولى تو قدم خیرى بر نداشتى و چیزى را از پیش نفرستادى
3- نزدیک مرگت ثلث مال را در اختیار تو نهادم(که هرگونه بخواهی وصیت کنی)، باز هم قدمى برنداشتى و چیزى از پیش نفرستادى.
متن حدیث:
«إِنَّ اللهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَى یَقُولُ ابْنَ آدَمَ تَطَوَّلْتُ عَلَیْکَ بِثَلَاثَةٍ سَتَرْتُ عَلَیْکَ مَا لَوْ یَعْلَمُ بِهِ أَهْلُکَ مَا وَارَوْکَ وَ أَوْسَعْتُ عَلَیْکَ فَاسْتَقْرَضْتُ مِنْکَ فَلَمْ تُقَدِّمْ خَیْراً وَ جَعَلْتُ لَکَ نَظِرَةً عِنْدَ مَوْتِکَ فِی ثُلُثِکَ فَلَمْ تُقَدِّمْ خَیْرا»
«بحارالأنوار 67: 19»