شخصى از امام صادق (ع) پرسيد : مگر على (ع)در دين خدا،قوى و قدرتمند نبود؟

امام (ع)فرمود : آرى قوى بود
او پرسيد : پس چرا آن حضرت بر اقوامى
(بى ايمان و يا منافق)مسلط شد ولى آنها را نكشت،چه چيز مانع شد؟
امام صادق (ع ) فرمود : يك آيه از قرآن،مانع شد.
او پرسيد : كدام آيه ؟
فرمود : اين آيه : لو تزيلوا لعذبنا الذين كفروا منهم عذابا اليما
((و اگر مؤمنان با كافران،از هم جدا مى شدند، كافران را عذاب دردناكى مى كرديم)) (1)
سپس افزود : ((خداوندت وديعه هاى با ايمانى در صلب اقوام كافر و منافق داشت و امام على (ع)هرگز پدرانى را (كه آن ودايع در صلب آنها بود) نمى كشتند،تا آن ودايع ظاهر گردد.
و كذلك قائمنا اهل البيت لن يظهر ابدا حتى تظهر ودائع الله عزوجل :
((و همچنين قائم ما اهل بيت (ع)آشكار نمیشود،تا اين وديعه ها آشكار گردند)) (2).
يعنى ظهور حضرت قائم (عج) نياز به ياران مؤمن و پاك دارد،تا چنين افرادى به صحنه نيايند وسائل ظهور آن حضرت،فراهم نشده است پس ‍ بايد به زمينه سازى براى ظهور توجه كرد.

1- فتح - 25
2- نورالثقلين،ج5،ص70

از امام زمان علیه السلام نقل شده که خطاب به امام حسین علیه السلام فرمود:

اشهد انّک… کنت… متهجداً فی الظلم (1)
گواهی می‌دهم که تو… در تاریکی‌های شب نماز شب را به جای می‌آوردی .
امام حسین علیه السلام همانند جد و پدرش حضرت علی علیه السلام اهل تهجد و نماز شب در شب‌های تاریک بود، و در سخت‌ترین اوقات در شب عاشورا آن را ترک نکرد. از آيات قرآن و روايات استفاده می شود كه نماز شب از مستحباتی است كه سخت مورد تأكيد قرارگرفته و آثار عميق و گسترده ای در روح و روان و اعمال و دنيا و آخرت انسان دارد. خداوند می فرمايد: تتجافی جنوبهم عن المضاجع يدعون ربهم خوفا و طمعا و مما رزقناهم ينفقون، فلا تعلم نفس ما اخفي لهم من قره اعين جزاء بما كانوا يعملون ، پهلوهای آنها از بستر خواب فاصله می گيرد (از خواب بر می خيزند) و پروردگارشان را از روی بيم و اميد می خوانند و از آنچه به آنان داده ايم انفاق می كنند. هيچ كس نمی داند كه به پاداش عملشان چه چشم روشنی ها برای آنان پنهان و ذخيره شده است.
اگر در فضيلت شب زنده داری و نماز شب چيزی جز همين يک آيه نبود برای اهل ايمان كافی بود كه همه روز را به انتظار آمدن شب و خلوت با دوست باشند.
1. بحارالانوار، ج 101، ص 328.

خداوند، بهترین تکیه گاه

از امام زمان علیه السلام نقل شده که در دعایی این چنین عرضه می‌دارد:
الهی! لا رکن لی اشدّ منک، فآوی الی رکن شدید (1)
بارخدایا! تکیه‌گاهی برای من محکم‌تر از تو نیست، پس به تکیه‌گاه محکمی پناه می‌برم .
توكل مفهوم ظريف و دقيقی دارد كه در عين توجه داشتن به عالم اسباب، انسان را از غرق شدن در آن و دل بستن به غير خدا و آلودگی به شرک باز می دارد. انسان بايد با كمال قدرت و قوت از هر گونه وسيله ،برای پيروز شدن بر مشكلات بهره گيرد و موانع را از سر راه خود بردارد و با اين حال متكی به لطف پروردگار و قدرت بی پايان او باشد و پيروزی را از او بداند نه از غير او. انسان نمی تواند در كارها بر خدا توكل حقيقتی داشته باشد مگر اينكه يقين كند كه جز خدا كسی فاعل و مؤثر در اين عالم نيست.
1. بحارالانوار، ج 53، ص 222.

امام صادق(ع) در تفسیر آیه شریفه «فَالْمُقَسِّماتِ أَمْراً» فرمود:

بین طلوع سپیده صبح تا طلوع خورشید، ملائکه الهی ارزاق انسانها را سهمیه بندی می‌‌نمایند، هرکس در این زمان بخوابد، از رزقش محروم خواهد شد.

متن حدیث:
 قالَ الصَّادِقُ(ع) فِی قَوْلِ اللهِ عَزَّوَجَلَّ «فَالْمُقَسِّماتِ أَمْراً»؛ قَالَ: «الْمَلَائِکَةُ تُقَسِّمُ أَرْزَاقَ بَنِی آدَمَ مَا بَیْنَ طُلُوعِ الْفَجْرِ إِلَى طُلُوعِ الشَّمْسِ فَمَنْ نَامَ فِیمَا بَیْنَهُمَا نَامَ عَنْ رِزْقِهِ»
« تهذیب الأحکام ‏2: 139»