پدری در حضور پیغمبر(ص) یكی از دو فرزندانش را بوسید به دیگری اعتنایی نكرد. پیغمبر(ص) فرمود: «فَهَلّا ساوَیْتَ بَیْنَهُما»(مكارم‏الأخلاق، ص‏220) چرا بین بچه هایت فرق می‌گذاری. حدیث داریم كسی كه بین فرزندانش فرق بگذارد گناه كبیره كرده.

اسلام می گوید هم مساوات را رعایت کنید هم عدالت را . حتی فرزند ضعیف را هم در ظاهر محبت کنید تا فرزند بهتر یا محبوب گرفتار حسادت دیگران نشود و آزار نبیند.

پیامبر اعظم صلی الله علیه و آله:
اِعدِلوُا بَینَ اَولادِکُم فی النَّحلِ کما تُحِبُّونَ اَن یَعدِلوُا بَینَکُم فیِ البِّر وَ اللُّطف
بین فرزندان خود در دادن هدیه به عدالت رفتار کنید.همان گونه که دوست دارید آنان نیز در نیکی و لطف و محبت به شما به عدالت رفتار کنند.(کنز العمال- جلد 16) #خانواده #عدالت

: زنده نگه داشتن یاد و نام نهضت عاشورا و امام حسین(ع)؛
جلوگیری کردن از تحریفات وقایع عاشورا به عنوان مثال :
*بنی امیه نهضت عاشورا را تقدیر یا جبر اعلام می کردند .
*نوشته روی انگشتر حضرت سجاد(ع) “العزه لله” بود که بعد از عاشورا دستور دادند انگشتری جدید ساختند و روی آن نوشتند: “شقی قاتل حسین بن علی(ع)” این خودش شد یک علامت برای زنده نگه داشتن یاد عاشورا.
*گریه بسیار می کردند؛ تا آیندگان نگویند گریه درست و جایز نیست!
*کیسه ای داشتند زرد رنگ که خاک کربلا در آن بود و بعد هر نماز بر آن سجده می کردند.

2: تربیت شاگردان بسیار نظیر أبو حمزه ثمالی. با اینکه کلاس های ایشان یک نفره و دو نفره بود اما در طول امامت خود اینقدر شاگرد تربیت کردند تا جایی که حلقه اول شاگردان امام محمد باقر و امام صادق(ع)، از شاگردان ایشان بودند.

3: فرهنگ دعا و معارف اسلامی را تبیین کردند. صحیفیه سجادیه زبور آل محمد(ص) است. از آن غفلت نکنیم.

4: مبارزه و برخورد با حکام زمان خود. همه امامان ما سیاسی بودند و اصلا امامت با سیاست آمیخته است. امام عارف به سیاست است و امام سجاد نیز در هر فرصتی با حکام زمان خود برخورد میکردند.

از حضرت امام رضا(علیه السلام) منقول است: آدمي سه روز خطرناك در سر راه دارد، اگر اين سه روز را به سلامت بگذراند، سعادتمند خواهد شد:

روز اوّل، روزي است كه از مادر متولّد مي‌شود كه با اعضاي بدن سالم متولّد گردد.
روز دوّم، روزي است كه مي‌ميرد و به عالم قبر و برزخ منتقل مي‌شود كه با سلامت ايمان و عمل صالح از دنيا برود.
روز سوّم، روزي است كه از عالم برزخ به عالم محشر وارد مي‌شود كه از موقف حساب و صراط به سلامت بگذرد.

در قرآن كريم دو نفر، سلامت هر سه روزشان تضمين شده است:

1ـ حضرت يحيی (علیه السلام):
وَ سَلامٌ عَلَيْهِ يَوْمَ وُلِدَ وَ يَوْمَ يَمُوتُ وَ يَوْمَ يُبْعَثُ حَيًّا؛سوره‌ي مريم،آيه‌ي15.
سلام بر او روزي كه متولّد شده و روزي كه مي‌ميرد و روزي كه زنده برانگيخته مي‌ شود.

2ـ حضرت عيسي روح الله (علیه السلام) ؛در سوره ی مریم آيه‌ي33
برگرفته از تفسیر سوره یس از تألیفات حضرت آیت الله سید محمد ضیاء آبادی صفحه 214 الی 215. #سلام

مرحوم آیت الله شیخ جعفر شوشتری (رضوان الله تعالی علیه) در اول کتاب ، خصاءص الحسین علیه السلام ، خود می گوید : من به محاسبه ی اعمال خودم نشستم و یک یک آنها را مورد بررسی قرار دادم و دیدم هیچ کدام از آنها از نظر نقصی که دارد قابل عرضه به پیشگاه خدا نیست .تا رسیدم به حب حسین علیه السلام ؛ آن را خالی از خدشه دیدم و دل به همان بستم و آن را مایه ی نجات خود دانستم.
به راستی این گوهر تنها محصول و دستاورد عمر است و ان شاءالله در موقف حساب ,در پرتو نور آن ، خواهیم ایستاد و همان را به پیشگاه حضرت حق عرضه می داریم.

شاید برخورد کرده اید با افرادی که مدتی بیهوش بوده اند و یا در کما و اغما فرو رفته اند وقتی به عیادت ایشان می روید,در هذیان خود ناسزا می گویند , آب دهان می اندازند, پرخاشگری می کنند,اسرار و آلودگی هاو عادات رفتاری و کلامی بد زندگی خود را بر ملا می کنند و…

گاه به خاطر استفاده از برخی از داروهای بیهوشی بیمار دچار هذیان وتوهم , اختلال درمهارتهای روانی ـ حرکتی بعد از بیهوشی می شود . به قول پزشکان آدم ها موقع بیهوشی و مختل شدن هوشیاری شناخته می شوند !!
بیخودی ,گیجی و بیهوشی موقع سکرات موت هم چنین است ! که محتضر به جای گفتن شهادتین , از دلبستگی هایی چون اموال خود یاد می کند!خواب ها و رویاها , و نیز هذیان جنسی نیز برملا کننده ی افکار و درون آدمی است .
وقتی درون انسان عادت انسان در فکر و نیت پاکیزه باشد, در شرایط سکر آور و مستی و بیهوشی ِمرگ جز پاکیزگی تراوش نمی شود!
از کوزه همان برون تراود که در اوست . درون کوزه گلاب بریزی گلاب مترشح می شود. آب بریزی آب تراوش می شود و اگر نفت بریزی کم کم بر جدار کوزه نفت و بوی بد آن حس می شود .کسی که درون پاکیزه ای دارد , با قرآن کلام خدا انس دارد , هذیان او هم تلاوت قرآن است! ذکر خداست . درد کشیدن و آه و ناله ی او هم ذکر خداست !