یک سؤال منطقی این است که آیا صواب (کار درست) و ثواب (پاداش) عُمره بیشتر است و یا اهدای وجه آن به نیازمندان؟ خوب به این سؤال باید پاسخی منطقی داد. اما سخنان دیگر که خدا نیازی به عمره‌ی ما ندارد، نباید پول به عرب‌ها داد، به نام خدا مردم  را فریب می‌دهند، خدا خانه ندارد و …، همه حواشی نادرست جهت سوء استفاده و ضد تبلیغ است. همین افراد عمراً حاضر نمی‌شوند تا هزینه سفرهای شمال و جنوب و یا خارج کشور خود و یا هزینه‌های چند ده میلیونی و چند صد میلیونی مراسم‌شان را صرف بی‌بضاعت‌ها کنند، اما حرف دین و زیارت که به وسط می‌آید، یاد فقرا می‌افتند(؟!)

همین افراد اگر سفر آنتالیا یا دبی داشته باشند از این حرف‌ها نمی‌زنند و اگر احیاناً سفر حج یا عمره‌ای بروند حریص‌تر و بیشتر از دیگران در بازارهای عرب‌ها پرسه زده و خرید می‌کنند.

معلوم است که خداوند غنی به نماز ما که بر همگان واجب است نیز نیازی ندارد، چه رسد به حج و عمره‌ی ما؛ بلکه این ما هستیم که هم به نماز نیاز داریم، هم به حج و عمره، هم به جهاد و هم به زکات و … .

معنای خانه‌ی خدا نیز این نیست که او ویلا یا آپارتمان یا یک چهاردیواری به نام کعبه دارد و داخل آن نشسته است، تا بگویند خدا همه جا هست. مساجد هم «بیت الله» هستند و قلب مؤمن نیز بیت‌الله است. کعبه نیز قبله مسلمین است و خدا خود آن را «بیت الله» نامید و امر به زنده نگه‌داشتن مناسک و شعایر آن در حج و عمره نمود. پس اینان هستند که به اسم خدا و به بهانه‌ی خدا همه جا هست، در دین مردم انحراف ایجاد می‌کنند. آیا به آنان وحی جداگانه‌ای رسیده است که دیگران خبر ندارند؟!

الف - خداوند متعال خود در قرآن کریم فرمود که «محبت» به جنس مخالف و شهوت (که سمبل و تبلورش زن است)، طلا، نقره و سایر امکانات زندگی را در وجود انسان نهادینه کرده و زینت داده است، چرا که اگر انسان به آنها علاقه و محبتی نداشته باشد، اساساً کار، تلاش و پویایی صورت نمی‌گیرد و چرخه زندگی فردی و اجتماعی به هم می‌خورد.

«زُيِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَوَاتِ مِنَ النِّسَاء وَالْبَنِينَ وَالْقَنَاطِيرِ الْمُقَنطَرَةِ مِنَ الذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ وَالْخَيْلِ الْمُسَوَّمَةِ وَالأَنْعَامِ وَالْحَرْثِ ذَلِكَ مَتَاعُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَاللّهُ عِندَهُ حُسْنُ الْمَآبِ» (آل عمران، 14)

ترجمه: محبت مشتهيات (دنيا) از زنان و فرزندان و اموال انبوه فراوان از طلا و نقره و اسبان نشاندار و چهارپايان و كشت و زرع، براى مردم مزيّن و آراسته شده است، حال آنكه اينها وسيله برخوردارى زندگى دنياست، و خداست كه بازگشت نيكو نزد اوست.

محبوبیّت و مقبولیت ازدواج بین همه مردم جهان در ادیان، فرهنگ‌ها و ملیّت‌های متفاوت، حاکی از جایگاه عقلی و فطری این مرحله‌ی مهم از زندگی می‌باشد و به همین دلیل در اسلام همه مراتب آن، از انتخاب گرفته، تا ازدواج و تداوم زندگی مشترک – از نیاز عاطفی و روانی پسر و دختر گرفته تا نیاز جنسی و …، همه مورد توجه ویژه و بالتبع دستورات و رهنمودهای خاص قرار گرفته است. لذا بحث در این خصوص مفصل است و نمی‌شود کلّی‌گویی نمود و یا فقط به جنبه‌ی از آن توجه داشت. اما [به ویژه با توجه به شرایط امروز] از کاربران جوان و محترم تقاضا می‌شود به چند محور ذیل توجه بیشتری داشته باشند: