چه کسی ندبه می کند؟ کسی که می فهمد ندارد، ادا در نمی آورد. بعد تکی هم گریه نمی کند. دیدید یک نفری که عزیز از دست می دهد چه چیزی تسلای دلش است؟ اینکه ببیند ده نفر دیگر هم برای مرده اش گریه می کنند.

میگوید هل من معین فاطیل معه العویل و البکاء؟ کسی هست با هم پایه باشد با هم بنشینیم اشک بریزیم؟ پایه هستی گریه کنیم در نبودنش؟
أین دلیلنا؟
أین برهاننا؟
أین المهدی؟

مضطر شده؟ اللهم إنا نشکو إلیک فقد نبینا و غیبة ولینا و کثرة عدونا و قلة عددنا.

أین صاحبنا؟ آن موقع می زند به سرش می گوید: أین الحسن؟ أین الحسین؟ أین ابناء الحسین؟ صالح بعد صالح، صادق بعد صادق. چرا؟ بس که ناصالح دیده، بس که کذاب دیده.

یا باید انقدر شیعه کشی باب بشود در سوریه، عراق، خدایی نکرده پایشان به اینجا هم بکشد، خدا بخواهد یک خورده گوشت را بپیچاند که بفهمی نداری بروی بگویی غلط کردیم خدا بفرست.

اصلا بشر داعیه اش بر چه بود؟ گفت من خودم، خودم را میتوانم مدیریت کنم، بشر گفت من عدالت را بوجود می آورم حقوق بشر، عدل بشری. خدا هم گفت من عجله ندارم بی” حبل من الناس” نمیتوانید بچسبید به طناب خدا.

امام سجاد(ع) به امام باقر(ع) می فرماید: زنهار ای فرزندم که ظلم کنی بر کسی که دادرسی به غیر از خدا نداشته باشد که او کسی دیگر را ندارد و دو دست به درگاه مالک الملوک بر می دارد و منتقم حقیقی را بر سر انتقام می آورد.
اصلا از القاب آقا صاحب الزمان چیست؟ منتقم آل الله.