مسئله ایمان , این گِرَوِش قلبی , وابستگی فکری و اعتقادی و روانی به یک مطلب , به یک شخص , به یک قطب و یک مرکز , که نامش ایمان است , تنها به همین خلاصه نمی شود که در قلب , انسان این گِرَوِش و این گرایش و گرویدگی را داشته باشد . آن وقتی ایمان به صورت راستین در کسی وجود دارد که برطبق آن ایمان عمل کند . آن وقتی کسی می تواند ادعا کند مومن واقعیست , که به لوازم ایمان و تعهدات ایمان پایبند باشد .آن وقتی وقتی کسی می تواند بگوید من به خدا مومن و معتقدم , که زندگی او و متنِ واقعیت وجود او , با آن کسی که منکر خداست , تفاوتی داشته باشد . آن کسی که امروز منکر خداست , عملش با عمل آن کسانی که مدعی خدایند چه تفاوتی دارد ؟ هر دوظلم می کنند , هر دو در مادیات تا خرخره غرق شدند … برای دو صباح بیشتر راحت زیستن , حاضرند همه فضیلت ها را زیر پا بگذارند . منتها این یکی صاف می گوید من به خدا معتقد نیستم , آن دیگری مدعی است که به خدا معتقد است .این چجور ایمانی است ؟ آیه ی قرآن در اینجا صریح است , اینجا دیگر حساب استدلال های عقلی نیست که شبهه بردارد , باید این کارها را انجام بدهید اگر مومنید ویکی از این کارها ((أَطِيعُوا اَللّٰهَ وَ رَسُولَهُ )) خدا و پیغمبر را اطاعت کنید , دنبال فرمان آنها راه بیفتید .

جلسه ی دوم. کتاب طرح کلی اندیشه اسلامی در قرآن