زناني كه زينت هاي پنهاني زنان ديگر را مي بينيد، نبايد آنچه را ديده اند براي محارم خويش بازگو كنند؛ چرا كه توصيف زيبائي هاي، ساير زنان مي تواند آثار شوم و مخربي در مردان داشته باشد.

به زنان توصيه مي شود آنچه را كه در محافل زنانگي چون حمام، عروسي تالارها و باشگاه هاي ورزشي و فرهنگي مي بينند، براي شوهر و برادرانشان توصيف نكنند كه اگر اين طور شد، در حقيقت دل شوهر را به سوي ديگران سوق داده اند.
پرواضح است وقتي زني زبان به توصيف زينت هاي زني ديگر باز مي كند شوهرش را به ديدن آن زن تحريك كرده و ممكن است بعضي پي آمدهاي غير اخلاقي ديگري را نيز به همراه داشته باشد.
لذا توصيف زينت زنان ديگر نه تنها بر روي شوهران اثر مخرّب دارد، بلكه براي خود زنان نيز پيامدهاي منفي دارد. اگر زني به چنين كاري اقدام كرد، در واقع تيشه به ريشه ي خانواده ي خويش زده است و گذشته از اثرات مخرّب دنيايي، عذاب دردناك آخرت را نيز براي خودم فراهم ساخته است.
پيامبر بزرگوار اسلام حضرت محمد (ص) مي فرمايند:
(من وصف امراه لرجل و ذكر جمالها له، فافتتن بها الرّجل فاصاب منها فاحشه لم يخرج حتي من الدنيا حتي يغضب الله عليه،
و من غصب الله عليه غصبت عليه السماوات السبع و الارضون السّبع و كان عليه من الوزر مثل الذي اصابها.
قيل: يا رسول الله، فان تابا و اصلحا؟
قال (ص) : يتوب الله تعالي عليهما، و لم يقبل توبه الذي يخطبها) 1
«هر كسي زني را براي مردي وصف كند و زيبايي او را چندان نزد وي بستايد كه آن مرد را فريفته ي آن زن برگرداند تا از او به حرامي كام گيرد، از دنيا نرود تا اينكه خداوند بر او خشم گيرد.
و هر كس مورد غضب الهي واقع شود، آسمان هاي هفتگانه و زمين هاي هفتگانه همه بر او خشم يرند و گناهش همانند آن كس باشد كه از آن زن به حرامي كام گرفته است.
پرسيدند: يا رسول الله! اگر آن زن و مرد توبه كنند و خود را اصلاح نمايند، باز بر آن شخص وصف كننده گناهي هست؟
فرمود: خداوند متعال توبه ي آن دو را مي پذيرد، ولي توبه ي آن كسي كه به وسيله وصفي كه از آن شخص كرده ايشان را به فتنه انداخته و سبب اين ماجرا شده را نخواهد پذيرفت.»
1 . عقاب الاعمال، ص 661.