در دورهٔ قبلی تحریم دور تا دور ما را گرفتند، امّا دیدند که همچنان نفس میکشیم. شما فرض کنید که ما با این شرایط یاد گرفتیم که در زیر آب نفس خود را نگهداریم. حکایت ما و غرب هم این است، ما بلدیم خوب نفس بگیریم. چسبیده بودیم به آنها میگفتیم باشه برویم پایین زیر آب، غرب هم که فهمیده میگوید حالا کمی برویم بالا و نفس بگیریم. چرا؟

نکتهٔ اول در این شرایط میگویند اگر ایران دست از کارهای خودش بردارد، فبها. کارهای ایران چیست؟ دفاع از مظلوم .

ما به غربی ها میگوئیم: حتی اگر مسئولین ما اصول را کنار بگذارند، ما نخواهیم گذاشت و در دهان همچین مسئولی خواهیم زد. یقین داشته باشید، دفاع از مظلوم در خون ماست، عقیدهٔ ماست، امام حسین ماست. ما با این اصول بزرگ شده ایم، نه چون با این بزرگ شده ایم. چون این با فطرت و عقل ما سازگار است، با شرع ما سازگار است.

نکتهٔ دوم اینکه میگویند حالا که آمدیم بالا جاهایی که آنهاایرانیها نفس میگرفتند را باید بگیریم و جای دستمان را بهتر کنیم. در دورهٔ تحریم قبلی دیدند که ما در حوزهٔ غذا خیلی خوب دوام آوردیم و حالا سعی میکنند که این را بزنند تا خودکفایی کشاورزی را کنار بگذارید، تا در صورت تحریم های بعدی، در حوزهٔ غذا نتوانی دوام بیاوری.