10. ابراز کلامی محبت
در برخی روايات، بر اهميت ابراز کلامی محبت نسبت به همسر تأکيد شده است؛ زیرا ابراز محبت طرفين به يکديگر، اثر روحی بسیاری داشته، استحکام بنای خانواده را به دنبال دارد. رسول خدا می‌فرمايد: «قَوْلُ الرَّجُلِ لِلْمَرْأَةِ إِنِّي أُحِبُّكِ لَا يَذْهَبُ مِنْ قَلْبِهَا أَبَداً؛ مردی که به همسرش بگويد: من تو را دوست دارم، اين کلام هيچ‌گاه از قلب او خارج نمی‌شود.» وجود زن بايد از وجود مرد، عطوفت و احساسات بگيرد تا بتواند فرزندان را از سرچشمه فياض عواطف خود سيراب کند. رکن حيات خانوادگی، احساسات و عواطف مرد نسبت به زن است. از اين عواطف است که هم زندگی زن و هم زندگی فرزندان، صفا می گيرد.
البته بايد توجه داشت که اگر در ابراز محبت زبانی والدين به فرزندان دقت نشود، اثر مخرب آن بيشتر خواهد بود؛ چرا که بی‌عدالتی یا زیاده‌روی در این کار، چه بسا آتش حسادت و کينه را ميان فرزندان به وجود می‌آورد و فرزندی که از محبت کمتری برخوردار شده یا محبتی ندیده، شخصيت خود را در هم شکسته می‌بیند، دست به هر کاری می‌زند و اگر نتواند کاری بکند، دچار بيماری روانی می‌شود.