تسویف پوششی است برای نقطه ضعف های مختلف انسان که روی همه آنها پرده می کشد و خودش را فریب می دهد که من مرد عملم اما امروز دیر نمی شود و فردا انجام می دهم . یا از سر تنبلی و تن اسایی است یا ترس یا فرار از ناتوانی ها…
بسیاری اوقات منتظر فرصت می نشینیم در حالیکه فرصت را باید به دست آورد .بیماری تسویف وقتی دامنگیر انسان می شود که کار امروز به فردا و کارفردا به پس فردا و… موکول می شود و عمر در سایه این بیماری به بطالت و وقت گذرانی کشیده می شود .

بهترین تعریف از تسویف را پیامبر اکرم (ص) در وصایای خویش به اباذر می فرماید : یا اباذر ایاک و التسویف بعملک ، فانک بیومک و لست بما بعده ، فان یکون غدا لک فکن فی الغد کما کنت فی الیوم ، و ان لم یکن غدا لم تندم علی ما فرطت فی الیوم.(بحار الانوار ج 74 ص 75)
یعنی ای اباذر بپرهیز از تسویف در عملت (و اینکه عملت را به فردا وانهی ) پس به راستی که تو به امروزت متعهد هستی وبرای امروزت باید تصمیم بگیری و عمل کنی و ملزم به بعد از امروزت نیستی . اگر تو را فردایی بود پس بدان که در فردا هم مثل امروز هستی و اگر فردایی نبود (چون امروز به وظیفه و تعهدت عمل کردی)بر آنچه امروز از دست می دهی پشیمان نیستی.

پیامبر اکرم (ص) در ادامه می فرمایند : چه بسیار کسانی که به انتظار روزهای آینده نشسته اند ولی آن روزها و آن فرداها فرا نمی رسند و آن را درک نمی کنند .
یا اباذر کم من مستقبل یوما لا یستکمله و منتظر غدا لا یبلغه .