در برابر تفكّرات غلط، موضع گیری كند. «بَلی » (كلمه «بلی» غالباً در موردی بكار می رود كه منطق و تفكّر قبلی را رد می كند. )

 تقوا، انسان را از دروغ بستن به خدا و ضایع كردن حقّ مردم بیمه می كند.«یَقُولُونَ. . . اَلْكَذِبَ. . . بَلی مَنْ أَوْفی بِعَهْدِهِ وَ اِتَّقی »

 شعار، كار ساز نیست، عمل و تقوا لازم است. «أَوْفی بِعَهْدِهِ وَ اِتَّقی »

وفای به عهد، از نشانه های تقواست. «أَوْفی بِعَهْدِهِ وَ اِتَّقی »

 وفای به عهد وتقوا، ملاك محبوبیّت است، نه عالم و اهل كتاب بودن. «یُحِبُ اَلْمُتَّقِینَ»

 پیمان شكنی با خدا، از گناهان كبیره است. این نوع تهدید پی درپی، در باره هیچ گناه دیگری در قرآن مطرح نشده است. «یَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اَللّهِ. . . لا خَلاقَ لَهُمْ. . . »

 سوگند دروغ برای دین فروشی، سبب محرومیّت در قیامت می شود.«یَشْتَرُونَ. . . أَیْمانِهِمْ»

دنیاپرستی، ریشه ی پیمان شكنی است. «ثَمَناً»

 بهای پیمان شكنی هرچه باشد، كم است. «ثَمَناً قَلِیلاً»

 كیفرهای قیامت، متناسب با عملكرد خود ماست. بی اعتنایی ما به تعهّدات الهی، سبب بی اعتنایی خدا به ماست. «لا یُكَلِّمُهُمُ، لا یَنْظُرُ إِلَیْهِمْ، لا یُزَكِّیهِمْ»

عذاب های اُخروی، هم روحی و روانی است «لا یُكَلِّمُهُمُ اَللّهُ» هم جسمی «وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِیمٌ»

در قضاوت ها، انصاف داشته باشیم وهمه را به یك دید نگاه نكنیم. «وَ إِنَّ مِنْهُمْ لَفَرِیقاً. . . »

حضور علما و دانشمندان خائن در میان اهل كتاب، قطعی است. «لَفَرِیقاً»

عوام فریبی ولفّاظی، از گناهان دانشمندان است. «یَلْوُونَ أَلْسِنَتَهُمْ»

 نطق خوب، اگر در مسیر حقّ نباشد، وسیله ای برای انحراف است. «یَلْوُونَ أَلْسِنَتَهُمْ»

گمراه كنندگان، مقدّسات مذهبی و كتب آسمانی را دستاویز خود قرار می دهند. «بِالْكِتابِ»

التقاط، از حربه های زهرآگین فرهنگی دشمن است. «لِتَحْسَبُوهُ مِنَ اَلْكِتابِ»

 اگر دشمن زمینه ی پذیرش انحراف را در شما ببیند، ادّعاهای خطرناك تری مطرح می كند. «لِتَحْسَبُوهُ مِنَ اَلْكِتابِ. . . یَقُولُونَ هُوَ مِنْ عِنْدِ اَللّهِ»