ﻣﻄﻠﺐ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﮐﻪ ﺑﺮﺧﯽ ﺑﯿﺎﻥ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺣﺠﺎﺏ ﺳﺒﺐ ﺭﮐﻮﺩ ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﻫﺎﯼ ﺯﻥ ﻭ ﻋﺪﻡ ﺣﻀﻮﺭ ﺍﻭ ﺩﺭ ﻓﺮﺁﯾﻨﺪ ﮐﺎﺭ ﻭ ﺗﻮﻟﯿﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺗﺒﻊ ﺁﻥ ﻓﻠﺞ ﺷﺪﻥ ﻧﯿﺮﻭﯼ ﻧﯿﻤﯽ ﺍﺯ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺍﺟﺘﻤﺎﻉ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ. ﻭ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺭﻭ ﮐﻪ ﺳﻌﺎﺩﺕ ﺑﺸﺮ ﺩﺭ ﮔﺮﻭ ﭘﺮﻭﺭﺵ ﮐﻠﯿﻪ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﻫﺎﺳﺖ, ﺍﺳﻼﻡ ﺑﺎ ﺍﯾﻦ ﻭﺳﯿﻠﻪ ﻣﺎﻧﻊ ﺑﻪ ﻓﻌﻠﯿﺖ ﺭﺳﯿﺪﻥ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﻫﺎﯼ ﺧﺪﺍﺩﺍﺩﯼ ﺯﻥ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺣﻮﺯﻩ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ.
ﺑﺎﯾﺪ ﭘﺎﺳﺦ ﺩﺍﺩ ﮐﻪ ﺍﺳﻼﻡ ﺑﺎ ﭘﺮﻭﺭﺵ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﻫﺎ ﻣﻮﺍﻓﻖ ﺑﻮﺩﻩ ﻭﻫﺮﮔﺰ ﺑﺎﻋﺚ ﺗﻀﯿﯿﻊ ﺁﻥ ﻧﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﭘﺎﺳﺨﯽ ﮐﻪ ﺑﺮ ﻣﻄﻠﺐ ﻗﺒﻞ ﺩﺍﺩﯾﻢ ﺍﺳﺘﻌﻤﺎﻝ ﺣﺠﺎﺏ ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺣﺒﺲ ﺯﻥ ﺩﺭ ﺧﺎﻧﻪ ﻭ ﻣﻤﺎﻧﻌﺖ ﺍﺯ ﺣﻀﻮﺭ ﺍﻭ ﺩﺭ ﺍﺟﺘﻤﺎﻉ ﺑﻪ ﻫﯿﭻ ﻭﺟﻪ ﺟﺎﯾﮕﺎﻫﯽ ﻧﺪﺍﺭﺩ.
ﻣﺒﻨﺎﯼ ﺣﺠﺎﺏ ﺩﺭ ﺍﺳﻼﻡ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻟﺘﺬﺍﺫﺍﺕ ﺟﻨﺴﯽ ﺩﺭ ﻣﺤﯿﻂ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﮔﯽ ﻭ ﺑﻪ ﻫﻤﺴﺮ ﻣﺸﺮﻭﻉ ﺍﺧﺘﺼﺎﺹ ﯾﺎﺑﺪ ﻭ ﻣﺤﯿﻂ ﺍﺟﺘﻤﺎﻉ ﺑﺎ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺑﻌﺪ ﺍﻧﺴﺎﻧﯽ ﺯﻥ ﻭ ﻣﺮﺩ , ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﺧﺎﻟﺺ ﻣﻨﺤﺼﺮ ﺑﻪ ﮐﺎﺭ ﻭ ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﺑﺎﺷﺪ. ﻗﻮﺍﻧﯿﻦ ﺍﺳﻼﻡ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺣﻮﺯﻩ ﺑﻪ ﺯﻥ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﻧﻤﯽ ﺩﻫﺪ ﮐﻪ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺧﺮﻭﺝ ﺍﺯ ﺧﺎﻧﻪ ﺩﺭ ﺍﺟﺘﻤﺎﻉ ﻣﻮﺟﺒﺎﺕ ﺗﺤﺮﯾﮏ ﻣﺮﺩﺍﻥ ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻫﻢ ﺳﺎﺯﺩ ﻭ ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺑﻪ ﻣﺮﺩ ﻫﻢ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﭼﺸﻢ ﭼﺮﺍﻧﯽ ﻧﻤﯽ ﺩﻫﺪ. ﭼﻨﯿﻦ ﺣﺠﺎﺑﯽ ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﻧﯿﺮﻭﯼ ﮐﺎﺭ ﺭﺍ ﻓﻠﺞ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﺪ , ﺑﻠﮑﻪ ﻣﻮﺟﺐ ﺗﻘﻮﯾﺖ ﺍﯾﻦ ﻧﯿﺮﻭ ﺩﺭ ﺍﺟﺘﻤﺎﻉ ﻧﯿﺰ ﻣﯽ ﮔﺮﺩﺩ ﻭ ﺑﻪ ﺑﻬﺎﻧﻪ ﻓﻠﺞ ﺷﺪﻥ ﻧﯿﻤﯽ ﺍﺯ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﺑﺎ ﺑﯽ ﺣﺠﺎﺑﯽ ﻭ ﺑﯽ ﺑﻨﺪ ﻭ ﺑﺎﺭﯼ, ﻧﯿﺮﻭﯼ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺍﺯ ﺯﻥ ﻭ ﻣﺮﺩ ﺭﺍ ﻓﻠﺞ ﮐﺮﺩ.