رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله :

مَن عامَلَ النّاسَ فلَم يَظلِمْهُم، وَحَدَّثَهُم فلَم يَكذِبْهُم، ووَعَدَهُم فلَم يُخلِفْهُم، فَهُو مِمَّن كَمُلَت مُروءَتُهُ، وظَهَرَت عَدالَتُهُ، ووَجَبَت اُخُوَّتُهُ، وحَرُمَت غِيبَتُهُ .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :

هركه در رفتار خود با مردم به ايشان ستم نكند و هرگاه با آنان سخن بگويد، دروغ نگويد و چون وعده شان دهد، خلف وعده نكند، انسانيتش كامل و عدالتش آشكار و دوستيش لازم و غيبتش حرام است.

الخصال : 208/28.

حضرت آیت‌الله جاودان؛

اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم
ائمه همیشه خدای خودشان را کریم می بینند. ما هم اسمش را می شنویم. می گوییم خدا کریم است. می گوییم. فقط می گوییم. یقین هم نداریم. اگر به کریمی خدا یقین داشتیم، از در و دیوار بسته عبور می کردیم. مثال عرض کردم. خدای آنها همیشه کریم مشهود است. این مفهوم است یا مفهوم نیست؟ اگر مفهوم نیست که حرف را تعطیل کنیم و یک چیز دیگر بگوییم. ببینید فرمایش امیرالمومنین است. بارهای قبل هم برایتان عرض کرده ام. حضرت فرمودند سوال کنید از من قبل از اینکه من را نبینید. آن قبلی ها می گفتند سوال نکنید. ایشان می فرمود سوال بکنید. تا من هستم از من سوال کنید. هرچه می خواهید سوال کنید. از فرق آسمان… خب. حالا یک بار فرموده بود از من سوال کنید قبل از اینکه من را نبینید. یک نفر بلند شد. از سران خوارج بود. ظاهرا آدم درستی نبود. این گفت هَل رأیتَ رَبَّک؟ این روایت هم در کتاب های اهل سنت هست و هم در کتاب های شیعه. هَل رأیتَ رَبَّک؟ آیا پروردگار خودت را دیده ای؟ اینجوری. شهود که می گوییم یعنی این. هَل رأیتَ رَبَّک؟ فرمود من خدایی را که نبینم عبادت نمی کنم. خدای من همیشه برای من مشهود است. این حرف سختی است. اما سعی کنیم بفهمیم. ان شاء الله یک چیز خوبی فهمیدیم. هَل رأیتَ رَبَّک؟ فرمود که من خدایی را که نبینم، عبادت نمی کنم. من همیشه خدای خودم را شاهد هستم. او برای من مشهود است. حالا چکار کنیم؟ ما… متاسفانه اینها حرف های خیلی اساسی دین است. ما دنبالش هم نبودیم و کسی هم برای ما نگفته. حالا در هر صورت. آنها خدای متعال را در کمالِ، ببینید در کمالِ خدایی خودش مشاهده می کرده اند. نه فقط خدای رازق را. همه صفات الهی برایشان مشهود بوده است. ببینید از صفت بالاتر نه ها. کسی را به از صفت بالاتر راه نیست. صفات الهی برایشان مشهود بوده است. خدا را رازق می دیدند. می دیدند. خدا را کریم می دیدند. نه می شنیدند. خدا را رحیم می دیدند. خب آنها آمدند که ما را هم همانجا ببرند. آنجایی که خورشید طلوع کرده است. از ازل تا ابد.

حضرت آیت‌الله جاودان؛

امام حسین می کوشید که یک آدم خوبی را پیدا کند و به لشکر خودش بیاورد. جمعیت لشکرش یک نفری بود دیگر. آن وقت یک نفر گیر می آورد. فرستاد به دنبال عبیدالله بن حر. نیامد. امام خودش برخاست و به خیمه او رفت. گفتند تو گناه زیاد داری. بیا دنبال ما. در دفاع از من خدا آنها را برایت جبران می کند. گفت آقا من از کوفه بیرون نیامدم مگر وقتی که شنیدم شما داری به کوفه می آیی. برای اینکه به چنین چیزی گرفتار نشوم بیرون آمدم. فرمودند حالا که اینطور است، پس اینجاها نباش. چون اگر کسی صدای مظلومیت مرا بشنود و مرا یاری نکند، خدا او را به رو به جهنم می اندازد. رفت. بعدها که به کوفه بازگشت عبیدالله او را خواست. کجا بودی؟ گفت آقا من نبودم. حرف بیخود می زنی. حالا به تو می گویم. یعنی چرا در لشکر ما به کمک ما نیامدی. یک دقیقه عبیدالله حواسش به بغل دستی اش پرت شد و داشت با او صحبت می کرد و این هم رفت. از دربار بیرون رفت و سوار اسبش شد و رفت. کسی نمی توانست او را گیر بیاورد. آدم فوق العاده ای بود. بعدها هِی می زد روی دستش. چه اشتباهی کردم. بعد یک چیزی هم نقل کردند. گفت من آن وقتی که امام حسین را دیدم، دیدم یک بچه های کوچکی دور و برش هستند و هِی به او چسبیده بودند. مثل اینکه احساس کرده بودند این آقایشان از دست شان می رود.

آیت الله مجتهدے تهرانے (ره) :

 دنیا همه هیچ و کار دنیا همه هیچ
 ای هیچ ز بهر هیچ بر هیچ مپیچ

روزی حضرت موسی بر مردی گذشت که از ترس خدا می گریست چون برگشت باز او را گریان دید

 مناجات کرد که بار خدایا این بنده ی تو از خوف تو گریان است حق تعالی به او خطاب کرد که

 ای پسر عمران اگر آنقدر گریه کند که اشک چشمش با آب دماغ او مخلوط شود و بیرون آید و دست های خود را آنقدر در درگاه ما بلند نگه دارد که از بدن او ساقط شوند

▪️او را نخواهم آمرزید

به جهت آن که او دنیا را دوست دارد

امام صادق علیه السلام فرمود: شیعیان ما را در سه موقع امتحان کنید:

1 در موقع نماز چگونه مراقب و اهمیت می دهند؛

2 در هنگام حفظ اسرارشان چگونه آن را نزد دشمنان ما حفظ می کنند؛

3 اموال خود را در هنگام ضرورت تقسیم می کنند