مرها معمولا وقتی وارد خانه می شوند ، قاعدتا باید همسر خودشان را ببینند نه تغییرات داخل خانه را، تازه اگر همسر خودشان را ببینند اتفاق میمون و مبارکی ست؛ در واقع همچین خلقیاتی اکتسابی ست و مرد ها باید یاد بگیرند که وقتی وارد خانه می شوند زن ها به محبت آن ها نیاز دارند اما متاسفانه به طور طبیعی مردها از این قضیه غافل می مانند.

شاید یکی از دلایل آن این باشد که مرد ها وقتی همسری اختیار می کنند، زن آن ها در حوزه ادراکی شان قرار می گیرد مثلا ممکن است شما نسبت به وضعیت لباس خود خیلی هوشیار نباشید و این از ویژگی های مردهاست درصورتی که خانم ها اینطور نیستند؛ یعنی اگر یک زن و مرد با هم وارد یک اتاق شده و خارج بشوند، مرد بعد از خروج فقط توان گفتن دو یا سه جمله را خواهد داشت اما اگر از اون خانم پرسیده شود که داخل اتاق چه دیدی؟ حتی ترک دیوار را هم دیده و برای شما توصیف می کند و این جزئی نگری از صفات خانم هاست درحالی که مردها کلی نگر هستند و یکی از دلایلی که مردها متهم به بی تفاوتی می شوند، همین خصلت کلی نگری ست درحالی که این بی توجهی ویژگی روان شناختی آن هاست.