پیامبر خدا(ص) فرمود:

روز قیامت یک نفر را به درگاه خدا می‌‌آوردند و نامه عملش را به دستش می‌‌دهند و حسنات خود را در آن نبیند. می‌‌گوید خدایا این نامه عمل من نیست، چون حسناتم را در آن نمی‌‌بینم.
به او گفته می‌‌شود پروردگارت نه عملی را گم می‌‌کند و نه فراموش، بلکه بخاطر غیبت کردن، عملت بر باد رفته است. آنگاه شخص دیگرى را می‌‌آورند و نامه‌ عملش را به او می‌‌دهند و در آن طاعت بسیار می‌‌بیند و می‌‌گوید بارالها این طاعتها را من نکرده‌‌ام. به او گفته می‌‌شود چون فلانى تو را غیبت کرد، حسناتش به تو داده شده است.

متن حدیث:
«یُؤْتَى بِأَحَدٍ یَوْمَ الْقِیَامَةِ یُوقَفُ بَیْنَ یَدَیِ اللهِ وَ یُدْفَعُ إِلَیْهِ کِتَابُهُ فَلَا یَرَى حَسَنَاتِهِ فَیَقُولُ إِلَهِی لَیْسَ هَذَا کِتَابِی فَإِنِّی لَا أَرَى فِیهَا طَاعَتِی فَیُقَالُ لَهُ إِنَّ رَبَّکَ لَا یَضِلُّ وَ لَا یَنْسَى ذَهَبَ عَمَلُکَ بِاغْتِیَابِ النَّاسِ ثُمَّ یُؤْتَى بِآخَرَ وَ یُدْفَعُ إِلَیْهِ کِتَابُهُ فَیَرَى فِیهَا طَاعَاتٍ کَثِیرَةً فَیَقُولُ إِلَهِی مَا هَذَا کِتَابِی فَإِنِّی مَا عَمِلْتُ هَذِهِ الطَّاعَاتِ فَیُقَالُ لِأَنَّ فُلَاناً اغْتَابَکَ فَدُفِعَتْ حَسَنَاتُهُ إِلَیْکَ»»
«بحار الأنوار ‏72: 259»